veiðigjald.

Virðulegur forseti. Þegar þáverandi sjávarútvegsráðherra, hæstv. Halldór Ásgrímsson heitinn, síðar formaður Framsóknarflokksins, mælti fyrir málinu þá vorum við búin að vera að veiða um 450.000 tonn og 95% af útgerðinni voru á hausnum. Við vorum sem sagt að ofveiða með endalausum, allt of mörgum tækjum á allt of mörgum bátum úti um allt og allir voru á hausnum, allir. Það var neyðarástand og búið að vera lengi. Þetta var djörf ákvörðun en í framsögunni sagði hann: Við munum komast í að vera með sjálfbærar veiðar, sem við höfum náð, og við munum leysa arðsemi fyrirtækjanna þannig að hún verði í lagi. Smátt og smátt þróaðist það yfir í það. Það voru reyndar vinstri flokkarnir sem heimiluðu framsalið, svo það sé nú sagt. Það var því tryggt en það væri einn þáttur enn sem þyrfti að taka á og það væri byggðafestan, sem væri ekki í þessu frumvarpi. Það gekk okkur illa í marga áratugi. Ég hef áhyggjur af því að þessi stórhækkun á veiðigjaldi og hækkun á álögum (Forseti hringir.) muni hugsanlega halda áfram þessari vondu þróun, að fækka enn frekar, úr þessari góðu dreifingu sem sjávarútvegsfyrirtækin hafa í dag á öllu landinu (Forseti hringir.) ef við bara skoðum kortið.