veiðigjald.

Virðulegur forseti. Það er margt sem hv. þingmaður saknar úr minni ræðu vegna þess að ég hafði bara 15 mínútur til að ræða þetta mál. Ég mun alveg örugglega fara í aðra ræðu en hún verður bara fimm mínútur svo að ég mun eiga nóg eftir í 2. umræðu og finnst miður að ég eigi ekki sæti í hv. atvinnuveganefnd vegna þess að þar held ég að fari fram áhugaverð umræða næstu vikurnar í þessu efni. Auðvitað er ég þeirrar skoðunar, eins og ég held allir hv. þingmenn, ég ætla þó ekki að tala fyrir þá alla, og þorri landsmanna ef ekki bara allir, að þjóðin eigi að njóta arðs af auðlindum landsins. Fyrr má nú vera. Það gerir hún svo sannarlega í sjávarútvegi og öðrum greinum. Ein tala er skattsporið. Beint skattspor sjávarútvegsfyrirtækjanna sjálfra, þá er ég ekki að tala um afleidd fyrirtæki, afleidd störf og annað, er 90 milljarðar árið 2003 og á sama ári voru 8.250 starfsmenn sem höfðu 113 milljarða í tekjur af þessari grein. Tekjur og ávinningur þjóðarinnar er sem betur fer meiri en sem nemur einhverjum sköttum eða auðlindarentu. Það skiptir mestu máli með sjávarútveg og allar aðrar greinar að verðmætin fyrir þjóðina komi ekki úr skattheimtu heldur úr störfum, úr þróun, úr framtíðarverðmætasköpun og afleiddum störfum. Sjávarútvegur er ekki bara það að draga fisk upp úr hafi eða að vinna með fiskroð. Það eru tölvumenn og endalaust. Það er þetta sem skiptir mestu máli. Ég vil standa vörð um það og ég vildi gjarnan vita hvernig hv. þingmaður sæi framtíðina fyrir sér í sjávarútvegi og aukningu verðmætasköpunar þar.