veiðigjald.

Virðulegur forseti. Þetta er búin að vera afar áhugaverð umræða hér í dag um þetta gríðarlega stóra og mikilvæga mál og virkilega gaman að fylgjast með umræðu um veiðigjöld sem þátttakandi í þingsal í fyrsta sinn. Þetta hefur verið mjög málefnalegt að mestu leyti og eiginlega að öllu leyti, vil ég segja. Menn takast hér á um hvort tvöföldun veiðigjaldsins sé skattahækkun eða ekki og hér kristallast auðvitað eðli málsins samkvæmt mismunandi viðhorf til atvinnulífsins og verðmætasköpunar. En mér finnst umræðan hér í dag oft og tíðum og líka að undanförnu, í aðdraganda framlagningar þessa frumvarps, bera dálítið mikinn keim af því að nú eigi aldeilis að taka á stóru vondu útgerðarmönnunum, kapítalistunum, þeir geti svo innilega greitt meira til ríkisins. Það má vel vera en það er alveg litið fram hjá hugsanlegum áhrifum á sveitarfélög og þjóðarhag. Á köflum hefur manni fundist þessi atlaga að stærstu útgerðunum og svokölluðum ofurgróða þeirra vera til að ala á öfund. Það er verið að ala á öfund og búa til togstreitu. Þetta er mín skoðun. Ég er sammála orðum formanns Viðreisnar í fjölmiðlum í lok árs 2016, sem Viðskiptablaðið rifjaði nýlega upp, en þá sagði formaður Viðreisnar eftirfarandi, með leyfi forseta:

„Það er ekki sátt á milli útgerðarinnar og þjóðarinnar og það finnst mér ótrúlega sárt. Það er togstreita og það er búið að ala á ákveðinni togstreitu í gegnum tíðina af hálfu stjórnmálamanna í gegnum tíðina, af hálfu alls konar fólks sem stundum er […] stundum eru það bara öfundargen sem ráða ríkjum.“ (Forseti hringir.)

Ég get tekið undir þetta. Mig langar að spyrja hv. þm. Sigmar Guðmundsson, þingflokksformann Viðreisnar: (Forseti hringir.) Hvað hefur á þessum árum valdið þessari viðhorfsbreytingu og stefnubreytingu hjá Viðreisn?

(Forseti (KGH): Ég bið hv. ræðumenn að virða ræðutíma. Forseti hyggst slíta þingfundi fyrir miðnætti.)