útvistun sakamáls til einkaaðila.
Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina og ég er henni einlæglega sammála um að traust er súrefni réttarkerfisins. Þess vegna er gagnaþjófnaður sá sem nú hefur verið til umfjöllunar í fjölmiðlum í reynd árás á réttarkerfið, árás vitaskuld á það fólk sem um ræðir í þessum gögnum en líka árás á kerfið, því að kerfið er ekkert ef almenningur treystir því ekki. Það er í því ljósi sem ég legg svo þunga áherslu á að jú, það á rannsaka þetta mál sem sakamál hjá þartilbærum yfirvöldum. Það er góður bragur á því að nefnd um eftirlit með lögreglu geri það líka. Ég hef í dag sent bréf til héraðssaksóknara þar sem ég er að kalla eftir skýringum og upplýsingum um verklag þar um.
Svo er það forsaga málsins. Árið 2008 var samþykkt hér á Alþingi frumvarp um sérstakan saksóknara. Það var lagt fram af þáverandi dómsmálaráðherra, Birni Bjarnasyni. Við vitum öll hver forsagan var; efnahagshrun á Íslandi. Það var mat stjórnvalda þá að það þyrfti að rannsaka aðdraganda og þá þætti sem tengdust hruninu. Í þessa vegferð var farið. Mér finnst sjálfsagt núna þegar tíminn er liðinn að við rýnum í kjölfarið regluverkið sem þá var smíðað og gerum þennan tíma upp og skoðum hvort allt standist tímans tönn í þeim efnum. Þetta er eitt þeirra atriða þó að vissulega sé það þannig í sakamálarannsóknum, hvort sem við erum að leita eftir þjónustu endurskoðenda, sálfræðinga, til að gefa matsgerðir, að það er verið að leita eftir þjónustu utanaðkomandi aðila ef við horfum algerlega kalt á málin. Síðan eru auðvitað mörkin í þeim efnum og hvar þau eiga að liggja. En mér finnst sjálfsagt mál fyrir mitt leyti, ég hræðist ekki mínar eftirlits- og yfirstjórnunarheimildir, að rýna það í kjölfar þessa máls.
