157. löggjafarþing — 3. fundur,  11. sept. 2025.

fjárlög 2026.

1. mál
[19:59]
Horfa

fjármála- og efnahagsráðherra (Daði Már Kristófersson):

Forseti. Ég vil þakka hv. þm. Lilju Rafneyju Magnúsdóttur fyrir ágæta og tímabæra spurningu. Vinna við samningu nýrra búvörusamninga er til þess að gera nýhafin. Það er enn þá verið að stíga fyrstu skrefin sem snúa þá að því að átta sig á samningsfleti. Það er í sjálfu sér ekkert leyndarmál eins og hv. þingmaður veit, hvert markmið þessarar ríkisstjórnar er. Hún kom raunar sjálf vandlega inn á það; án þess að afkoma bænda sé samkeppnishæf við aðrar sambærilegar atvinnugreinar mun enginn vilja taka að sér þessa starfsemi. Þess vegna er gríðarlega mikilvægt að við snúum við þeirri óheillaþróun, sem þingmaðurinn kom svo vel inn á, varðandi tekjuþróun bænda. Áherslan er á landbúnað til lengri tíma, á fjölbreytni og nýsköpun, að skapa ný tækifæri, á nýliðun, því að án hennar verður ekki landbúnaðurinn til lengri tíma litið. Þau skref sem þegar hafa verið tekin í því samhengi snúast fyrst og fremst að stuðningi við þróun og nýsköpun varðandi kornrækt. Jarðræktin er kannski sá hluti landbúnaðarins þar sem tækifærin eru hvað mest. En hv. þingmaður kom líka inn á það að þá yrði tryggingamál alveg gríðarlega mikilvæg vegna þess að jarðræktin, öfugt við kannski hefðbundinn landbúnað, býr við meiri og stærri áhættu þegar kemur að því hvort að uppskera komi yfirhöfuð í hús. Það er alveg ljóst að bændur, þessi til þess að gera litlu fyrirtæki, (Forseti hringir.) munu ekki geta borið þann kostnað einir. Það er eitt af því sem verið er að ræða.