fjárlög 2026.

Virðulegur forseti. Ég ætla einfaldlega ekki að láta draga mig út í það sem ráðherra fjölmiðlamála að fara að hafa skoðanir á því hvað einstakir starfsmenn einhverra miðla segja úti í bæ. Það ætla ég ekki að gera. Ég hef hins vegar tekið eftir því í þessi 10–15 ár sem ég hef starfað í stjórnmálum, og var þá kominn á miðjan aldur þegar ég byrjaði, að við stjórnmálamenn erum kannski meðal þeirra stétta sem eru hvað hörundsárastar og taki það nú til sín hver sem vill. Hér segir hv. þingmaður að það sé pólitísk sýn ríkisstjórnarinnar að Ríkisútvarpið skuli vera rekið með þeim hætti sem það er í dag. Það hefur bara verið pólitísk sýn allra ríkisstjórna frá því að Ríkisútvarpið var stofnað. Hér kemur ríkisstjórn sem boðar einhverjar breytingar þar á, m.a. breytingar á auglýsingatekjum Ríkisútvarpsins. Ég man ekki eftir því að síðasta, þarsíðasta eða ríkisstjórnin þar áður, þar sem formaður Miðflokksins var forsætisráðherra, fyrir Framsóknarflokkinn reyndar, hafi gert einhverjar tilraunir til að breyta því. Mér finnst að hv. þingmaður eigi nú bara að vera ánægður að við skulum vera að skoða þetta, að við viljum ná meira jafnvægi milli ríkisfjölmiðilsins og einkamiðlanna. Ég vonast eftir stuðningi úr þeirri átt við öll þau skref og ég veit að ég get fengið gott samtal um þetta.

Almennt finnst mér nú reyndar að fjölmiðlar, þar með talið ríkisfjölmiðlar eins og mjög víða um heim, eigi að vera aðhaldssamir, eigi að vera gagnrýnir, eigi að vera í stjórnarandstöðu á hverjum tíma. Ég man þá tíð þegar við sem vorum vinstra megin á kantinum vorum líka hörundsárir og kölluðum Ríkisútvarpið Bláskjá. Svona sveiflast nú hlutirnir fram og til baka.