157. löggjafarþing — 5. fundur,  15. sept. 2025.

breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2026.

2. mál
[17:02]
Horfa

Sigríður Á. Andersen (M) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég skal ekki segja til um hvort samsköttun eða heimild til að færa milli skattþrepa sé heppilegasta aðgerðin til þess að jafna skattbyrði milli ólíkra hjóna eða fjölskyldna. Eins og ég nefndi tel ég skatta ekki eiga að vera notaða, og þeir eru ekki hugsaðir til þess, að jafna stöðu fólks almennt. Skattar eru eingöngu — ég held að hæstv. fjármálaráðherra hafi ekki einu sinni verið kominn í salinn þegar ég nefndi það — til þess að afla ríkissjóði fjár fyrir nauðsynlegum verkefnum. Það er auðvitað bagalegt þegar menn fara að nota skattkerfið í ýmsum öðrum tilgangi eins og í einhverjum jöfnunartilgangi, en það var einmitt gert með upptöku fjölþrepaskattkerfisins 2015. Þar kannski liggur hundurinn grafinn, að þegar menn byrja í einhverju slíku verkefni þá spretta upp ýmis önnur vandamál, óvæntar neikvæðar afleiðingar sem menn hafa kannski ekki áttað sig á og þá er reynt að bregðast við því með einhverjum hætti. Ég tel að fjölþrepaskattkerfi sé öðrum þræði þessu marki brennt. Það eru bara gallar í því kerfi eins og svo sem mörgu í skattkerfinu, jaðarskattar og annað sem hafa sprottið upp með slíku fjölþrepaskattkerfi. Í öllu falli dettur mér ekki í hug neitt skárra þegar kemur að þessari fjölskyldueiningu, þ.e. ef við föllumst á það að fjölskyldan sé ákveðin grunneining í okkar samfélagi og að hjón eða sambúðarfólk beri ábyrgð á henni á hvaða aldri sem það er. Það getur verið fullorðið fólk líka, fólk sem missir kannski atvinnumöguleika sína á efri árum, annað hjóna heldur áfram að vinna og þar fram eftir götunum. Þetta er a.m.k. eitt tæki til þess að gera fjölskyldunni hærra undir höfði.