Evrópska efnahagssvæðið.
Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir spurningarnar. Varðandi EFTA-dómstólinn og að fara dómstólaleiðina þá fjallaði ég einmitt um það í ræðu minni þann 11. febrúar. Ég vildi ekki fara tvítaka það hér en mín afstaða er sú að ég held að það sé betra að við höfum þetta í okkar eigin höndum heldur en við látum reka á reiðanum og endum væntanlega — ég er sammála hv. þingmanni — með það mál fyrir dómstólum að lokum og þurfum þá að sæta einhvers konar forskrift af þeirra hálfu til að uppfylla þessi skilyrði. Ég held það væri betra að við hefðum frumkvæði í því að klára málið eins og við lítum á að þurfi að gera það og það sé um það sátt. Ég held að það sé betra.
Varðandi seinna atriðið þá tengist það því að við séum sátt við það og ég tek undir að það var mikið á sig lagt í orkupakka þrjú til að sætta sjónarmið og svara áhyggjuröddum. Nú er nú nokkuð liðið frá þessum orkupakka og engin af þeim dómsdagsspám sem var haldið hér fram af ákveðnum þingmönnum ákveðins flokks hefur orðið að veruleika. Þar voru inni ákvæði sem hefði hugsanlega reynt á ef eitthvað slíkt hefði komið upp í viðbótargreinargerð og ábendingum. Ég held að það sé algerlega þess virði að leggja það á sig að skoða hvort það sé hægt að koma með lausnamiðaða nálgun og ná breiðari pólitískri sátt. Ég held það myndi skýra málið betur fyrir almenningi og róa þær efasemdaraddir sem þar eru úti og, eins og ég sagði áðan, sem ég held að leynist í öllum flokkum. Ég hef heyrt það á undanförnum árum þegar málið hefur verið til umfjöllunar að margir hafa efasemdir um hvað þetta þýði í raun og veru. Ég held að það hafi reynst okkur dálítið erfitt að útskýra það en kannski (Forseti hringir.) væri það hægt með því að ná breiðri pólitískri samstöðu.
