stjórnsýslulög.

Virðulegur forseti. Það er rétt að hafa í huga að allar stjórnsýsluákvarðanir, allar ákvarðanir nefnda, er hægt að bera undir dómstóla á síðari stigum. Það er ólíku saman að jafna, ráðgefandi áliti hjá dómstóli eða stjórnsýslunefndum. Í því sambandi þá vil ég spyrja hæstv. forsætisráðherra sérstaklega að því hvort hún teldi það raunverulega til bóta, ef við tökum sem dæmi úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála sem hæstv. ráðherra vék að og vikið er að í greinargerðinni, að mál sem fara þar í gegn, sem hafa iðulega tekið mörg ár fyrir þeirri nefnd, hvort hún telji það til bóta að þæfa þau mál enn frekar með einhverju ráðgefandi áliti frá EFTA, sem skilar síðan einhverju áliti inn til nefndarinnar sem tekur einhverja afstöðu og eftir sem áður eru málin borin undir dómstóla sem aftur geta óskað eftir ráðgefandi áliti EFTA.

Ég spyr hæstv. forsætisráðherra hvort hún telji ekki rétt að hún sem forsætisráðherra beri traust til stjórnsýslunefnda og þeirra sem í þeim starfa? Ef það raunverulega þarf að berja í brestina, ef menn eru eitthvað litlir í sér þar, svo litlir að þeir treysti sér ekki til þess að túlka EES-réttinn eða íslenskan rétt í sinni vinnu. En aðallega þetta, virðulegur forseti, ef hæstv. ráðherra getur varpað ljósi á það hvort hún telji það verða til bóta hér í stjórnsýslunni í meðferð þeirra umfangsmiklu og þungu mála, að málsmeðferðartíminn verði lengdur og kostnaður aðila margfaldist með slíkri ráðagerð um að vísa málum til EFTA-dómstólsins á frumstigi málsins.