almannatryggingar.

Virðulegur forseti. Ég er aðeins að velta fyrir mér hvernig ég eigi að orða það sem ég er að hugsa. Þegar hv. þm. Guðrún Hafsteinsdóttir talar um að það megi ekki hækka almannatryggingabætur upp fyrir lágmarkslaun af því að þá sé ekki hvati til vinnu, er þingmaðurinn þá að gera ráð fyrir því að fólk sé á örorku að gamni sínu? Að fólk sé á örorku og þurfi læknisheimsóknir og alls kyns — það þurfa alls kyns aðilar að skrifa undir margt til að fólk fái metna örorku — að það myndi breyta einhverju ef það gæti fengið hærri laun eða farið út á vinnumarkaðinn, að það geti bara gert það og valið það? Ég bara skil þetta ekki alveg, að það sé ekki hvati til vinnu ef örorkubætur fara upp fyrir lágmarkslaun. Lágmarkslaun eru nú ekkert til að hrópa húrra fyrir og flest vonumst við til þess þegar við byrjum að vinna að við vinnum okkur upp úr lágmarkslaunum, séum ekki þar alla tíð. En öryrkinn má það ekki. Hann á bara að vera í fátæktargildrunni til þess að hafa hvata til að fara að vinna, sem hann getur kannski ekki gert. Ég set spurningarmerki við þennan hugsunarhátt og langaði þess vegna að koma upp og nefna það við hv. þingmann.