almenn hegningarlög.

Virðulegur forseti. Ég get tekið undir að þessi skoðun þessa manns — ég veit ekki hvort hún er honum samboðin, ég veit ekki hvaða maður þetta er, en hún er engum samboðin. Menn þurfa ekki að vera sammála þessum ummælum. Ég bendi á að Hæstiréttur komst í öðru málinu að þeirri niðurstöðu að það væri ekki hatursorðræða að kalla það ónáttúru að veita fræðslu um samkynhneigð. Það var ekki hatursorðræða; ónáttúra og óeðli. Þannig að auðvitað er dómurum Hæstaréttar vandi á höndum að leggja mat á svona ruglumræðu sem oft vill verða. Þess þá heldur er brýnt að löggjafinn þrengi þetta aðeins til að ná utan um það sem við gætum öll verið sammála um að væri raunveruleg hatursorðræða. Nei, ég tel það ekki hatursorðræðu að kalla einhvern kynvilling eða annað þótt það sé ósmekklegt. Það er ósmekklegt, það óviðurkvæmilegt og ég er ekki sammála því, en hatursorðræðan hlýtur að vera eitthvað alvarlegra en það. Það liggur fyrir að Hæstiréttur er klofinn í þessu máli. Það liggur fyrir rökstutt og málefnalegt sératkvæði í þessu en það kemur líka fram í ummælum meiri hluta dómsins í báðum málunum að það sé margt í mörgu og það sé erfitt að meta þetta. Þeir leggja auðvitað bara einhverja mælistiku á þetta. Auðvitað verðum við bara að hlíta dómi. Ég ætla ekki að fara að þræta við dómarann. Dómurinn stendur en það er alveg augljóst af öllu orðalagi í dómnum og niðurstöðum dómanna, þessum misvísandi niðurstöðum, að löggjafinn þarf að láta málið sig varða og þrengja málið. Nú eða þá víkka það ef þingið heldur að það verði til velfarnaðar fallið að víkka það og banna alla umræðu á hvorn veginn sem hún er. En ég bið hv. þingmann um að afgreiða ekki þetta mál aðallega út frá þessum tilteknu ummælum.