almenn hegningarlög.
Frú forseti. Ég vil þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Á ég að vera hreinskilin? Ég ætla að vera hreinskilin og segja: Nei, ég held að það sé ekki líklegt að 233. gr. a verði beitt í miklum mæli til að sporna gegn upplýsingaóreiðu af þeirri einföldu ástæðu að það er yfirleitt ekki hægt að henda reiður á þeim aðilum sem hafa slíka óreiðu í frammi á miðlum. Þetta er það vel skipulagt að hér er um að ræða skuggaaðila sem eru ekki til. Þetta eru nettröll sem eru hluti af einhverju stærra bandalagi og í því felst ógnin. Þannig að nei, ég ætla ekki að segja að við séum máttlaus en okkur vantar sterkari tæki til þess að stemma stigu við upplýsingaóreiðu sem ég tel ótvírætt vera einhverja stærstu ógn við lýðræðisþróun í Evrópu og í þessu landi sem við búum í. Ég vona að það svari því.
Ég vil koma því á framfæri að fyrst við erum að tala um 233. gr. a eins og hún dugar gagnvart fólki sem við getum þó hent reiður á, þá sakna ég þess að í frumvarpinu sé ekki farið neitt sérstaklega grundigt yfir það hvernig og hvort erlendar fyrirmyndir séu til þess fallnar til að færa sönnur á því að í þessari réttarbót gæti falist einhver aukinn skýrleiki. Við höfum þennan samanburð við norskan og danskan rétt og við sjáum að það yrði sennilega rúmasta réttarumhverfi fyrir „frjálsa umræðu“, ef svo má segja. En þá myndum við í rauninni að ganga lengra heldur en bæði Norðmenn og Danir í þessu. En ég sé ekki dómafordæmin sem eiga að renna stoðum undir þessar fullyrðingar og þá er ég að sjálfsögðu að vísa til erlendra fordæma eða einhverrar konkret umfjöllunar fyrir Mannréttindadómstóli Evrópu sem rennir stoðum undir þessar fullyrðingar um að þetta frumvarp sé leiðin til þess að búa til aukinn skýrleika og auka vernd mannréttinda hér á landi.
