samningur Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks.
Frú forseti. Ég vil þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Ég tek undir það að það mættu fleiri þekkja stefnu Framsóknarflokksins og samþykktina sem var gerð 21. apríl. Þá á ég við þá þingmenn sem sitja hér á hinu háa Alþingi því að þeir ættu auðvitað að hafa það sem fyrirmynd. En að öðru leyti höfum við haft hátt í tvo áratugi til að ganga frá þessu máli og meta þann kostnað sem mögulega fylgir því. En það er ekki hægt að horfa fram hjá því að mat á áhrifum frumvarpsins kemur einfaldlega fram á 32. bls. þess. Að tala hér út og suður um að þetta sé eitthvað ófyrirséð og menn hafi ekkert velt þessu fyrir sér og að þetta mál sé illa undirbúið — það er ekki hægt að gera það, það finnst mér ekki sanngjarnt. Við höfum fjallað vel um þetta mál í þingnefndum og það hafa komið fram umsagnir og eins og lög gera ráð fyrir er mat á áhrifunum. Ég vona svo sannarlega að ef málið fer til nefndar á milli 2. og 3. umræðu endurskoði þingflokkur Framsóknarflokksins afstöðu sína til málsins í heild, geri málið einfaldlega að sínu og verði jákvæður í garð fatlaðra í stað þess að sjá hér kostnað og fyrirstöðu í því að tryggja mannréttindi fatlaðra.
