Staðan í efnahagsmálum.

Frú forseti. Ég kom inn á það í fyrri ræðu minni að aðgerðir ríkisstjórnarinnar sem snúa að húsnæðismálum eru öflugar og munu hafa áhrif bæði til skemmri og lengri tíma. Verðbólga mælist nú 3,3% ef húsnæði er tekið út úr vísitölumælingum. Ég ætlaði að beina sjónum mínum að bönkunum og fyrirtækjunum vegna þess að það er eitt að róa í eina átt með ríkisfjármálin, sem við erum sannarlega að taka á með hallalausum fjárlögum 2027 og aðgerðum í húsnæðismálum. En það eru auðvitað aðrir þættir sem halda uppi verðbólgu og þar af leiðandi vöxtum. Í nýföllnum dómi Hæstaréttar í vaxtamálinu svokallaða liggur fyrir að bankarnir eru að búa til mikla óvissu á lánamarkaði sem ríkisstjórnin hefur brugðist við og ég tel algjörlega óviðunandi. Bankarnir eru með vaxtamun sem er tvöfaldur á við það sem þekkist á Norðurlöndunum. Afkoma bankanna hefur verið í hæstu hæðum og stefnir í metafkomu.

Sömuleiðis hafa fyrirtækin og atvinnulífið ábyrgð, það þurfa allir að taka ábyrgð á þessari stöðu og róa í sömu átt. Afkoma stóru dagvöruverslananna gefur fullt tilefni til að horfa til þess hluta verðlags sem við hefðum viljað sjá haldast í meira jafnvægi. Framlegðarhlutföll eru að aukast og afkoma er í hæstu hæðum. Verkalýðshreyfingin á almennum markaði gerði langtímakjarasamning vorið 2025. Hún tók á sig hóflegar launahækkanir til að leggja sitt af mörkum. Það þurfa allir að gera, ekki bara ríkisstjórnin heldur atvinnulífið og bankarnir. Það þarf samstillt átak til að ná settu markmiði og við þurfum að róa í sömu átt, ekki sitt hvora átt.