breyting á þingsályktun nr. 24/152 um áætlun um vernd og orkunýtingu landsvæða.

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þm. Degi B. Eggertssyni fyrir góða ræðu og rifja upp samtalið í umhverfis- og samgöngunefnd. Það er auðvitað þannig að það hefur verið leynt og ljóst — ég ætla kannski ekki að segja það en það hefur verið ágreiningur inni í verkefnisstjórn um rammaáætlun. Þær ákvarðanir sem verkefnisstjórnin er að taka snúa í raun að því að vera ráðherranum til ráðgjafar og koma fram með tillögur til ráðherrans og þá eru þessir fjórir faghópar sem sagt skipaðir. Ákveðin atriði eru könnuð en eins og ég nefndi áðan liggur kannski engin bein yfirskrift fyrir frá ráðherranum. Ég minnist þess að alla vega í einu tilfelli fórum við til fyrrverandi umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra varðandi fyrirkomulagið á Vestfjörðum. Þá fengum við skýrar ábendingar frá ráðherranum um að vegna orkuöryggismála væri skynsamlegt að setja athyglina á Vestfirði. Það er það sem ég var að nefna varðandi þessa kosti, að maður hafi þá kannski skýra breytu fyrir verkefnisstjórnina sem slíka, ekki endilega fyrir faghópana, til að vega og meta kosti og bera þá saman.

Þegar verið er að taka ákvarðanir innan verkefnisstjórnar erum við ekki með þau tól — ég nefni bara dæmi. Við erum með vindlund og mögulega er hann á farleið arna og við vitum að það er mjög viðkvæmt. Það gætu verið til mótvægisaðgerðir, t.d. bara „doppler“ sem myndi kanna flug og slökkva á myllunum í hvert skipti sem örn gæti verið á ferð. Slíkar breytur eru aldrei teknar inn í rammaáætlun. Slíkt kemur bara fram þegar kosturinn er kominn lengra áfram. Þess vegna verður rammaáætlun alltaf með ákveðnum takmörkunum hvað þetta varðar; raunverulegri mótvægisaðgerð, ef hún er fyrir hendi, er aldrei teflt á móti.