breyting á þingsályktun nr. 24/152 um áætlun um vernd og orkunýtingu landsvæða.

Virðulegur forseti. Ég þakka aftur fyrir þetta andsvar og þessar vangaveltur sem ég held samt að tengist þessu heildarverkefni. Það hefur ákveðna galla að vera með of mikið undir en það hefur líka galla að vera með of lítið undir og þá í raun enga heildarsýn eða einhvern ballans. Og þessu getur maður velt fyrir sér. Ef það á t.d. að fara að horfa til orkuöflunaráætlunar en þú ert samt bara að meta einn kost þá er það býsna erfitt. Þess vegna velti ég því upp í þeirri umræðu hvort það þyrfti þá að velta fyrir sér hvort þeir samningar sem núverandi orka er bundin í eigi þá að vera undir í þeirri skoðun, ekkert síður en einhver svæði sem þegar eru vernduð. Þessi heimur og þessi umræða er öll full af jarðsprengjusvæðum og ég held að við verðum bara að finna til ábyrgðar og vera ekki að velta upp einhverju sem hleypir öllu í uppnám eða í bál og brand, heldur nálgast þetta af þeirri fagmennsku og ábyrgð sem mér finnst nú aðferðafræði rammaáætlunar í raun og veru búa til. Við þurfum þó alltaf að vita af þeim veikleika sem við höfum lært af því að taka t.d. út aðferðafræðina í Noregi, þangað sem við sóttum aðferðafræðina; þar var búið að virkja mjög mikið en líka að vernda mjög mikið. Og þegar við erum að horfa á þessar orkuöflunaráætlanir í Evrópu núna, sem miða mjög mikið að grænni orku, þá eru þær allar gerðar í ljósi þess að búið er að taka frá gríðarlega stór svæði sem eru metin verðmæt út frá náttúruvernd í Evrópu og það er ekki hugmyndin að hrófla við þeim. Við erum einhvern veginn í miðjum öllum þessum ám, bæði verndarmegin og nýtingarmegin.