Staða barna.

Virðulegur forseti. Það er mikið áhyggjuefni að staða drengja fari versnandi í skólakerfinu. Rannsaka þarf hvers vegna þessi þróun á sér stað og eiga samtöl við önnur ríki sem einnig sjá þessa þróun. Ljóst er að það þarf að mæta öllum börnum strax sem upplifa vanlíðan, eiga erfitt með nám eða eru utanveltu í samfélaginu og koma þannig í veg fyrir að þau flosni upp úr námi og einangrist félagslega. Hér skiptir öllu að grípa börnin ung. Það er engan veginn ásættanlegt að eins og staðan er í dag sé margra ára biðlisti eftir greiningum og margra ára bið eftir þjónustu sérfræðinga eins og talmeinafræðinga. Mörg börn með taugafjölbreytileika, sem ADHD, einhverfa og lesblinda teljast til, þurfa á þjónustu sálfræðinga að halda en slík þjónusta stendur fæstum börnum til boða á viðráðanlegu verði. Ég segi á viðráðanlegu verði því að eins og staðan er núna er sálfræðiþjónusta barna almennt ekki niðurgreidd og kostar tíminn um 25.000 kr. Einnig þurfa mörg börn með taugafjölbreytileika á félagsfærnikennslu að halda en félagsfærninámskeið eru almennt ekki niðurgreidd og kosta 80.000–200.000 kr. Nauðsynleg þjónusta er almennt ekki í boði innan veggja skólans og því upplifa margir foreldrar gríðarlegt álag við að koma börnum til lækna og sérfræðinga á vinnutíma. Þessu þarf að breyta.

Frú forseti. Ég trúi því að ef börnum er mætt ungum og veitt viðeigandi aðstoð strax sé oft hægt að koma í veg fyrir vandamál sem tengjast vanlíðan seinna meir, svo sem félagslega einangrun, ofbeldishegðun og vímuefnanotkun. Ég tek undir með hv. þm. Höllu Hrund Logadóttur að við eigum ekki að mismuna börnum eftir veikindum. Andleg heilsa skiptir máli.