Störf þingsins.

Virðulegi forseti. Í síðustu viku fór fram barnaþing sem ég var svo heppin að fá að vera örlítill hluti af þegar ég fór í Hörpu og tók þar þátt í samtali með barnaþingmönnunum og hlustaði svo á mjög góðar spurningar sem þau báru fram til ráðherranna í ríkisstjórninni. Mig langaði aðeins að deila með þingheimi því sem brann á börnunum, barnaþingmönnunum, sem þarna voru. Til dæmis varðandi skólamálin þá langaði þau að skólastarfið myndi hefjast seinna því að það myndi muna miklu að byrja um áttaleytið eða um 9:50, sem þau vildu stefna á. Þau vildu fá einkunnir í tölustöfum og fá að velja um það hvort þau færu í skólasund á unglingastigi. Þau langaði líka til að við myndum efla forvarnir og byrja strax á miðstigi. Þeim þótti það mjög mikilvægt. Þau voru líka mjög upptekin af jöfnuði í samfélaginu og vildu að börn fengju frítt í strætó og að það væri tryggt aðgengi fyrir öll börn, sérstaklega á landsbyggðinni, að heilbrigðisþjónustu. Eins með íþróttir og tómstundastarf, að það væri fyrir alla óháð því hvort foreldrarnir ættu peninga eða ekki. Þau höfðu líka áhyggjur af fátækum börnum, en eitt af hverjum tíu börnum lifir við fátækt, og spurðu okkur hvernig við ætluðum að tryggja það að öll börn fengju sömu tækifæri hvort sem þau væru fátæk eða ekki. Þau vildu líka að félagsmiðstöðvastarf væri eins fyrir öll börn þannig að það væri þörf á því að lögfesta það hvernig við ætluðum að vinna að félagsmiðstöðvastarfi og svona mætti lengi telja. Þau höfðu líka áhyggjur af því að fólk í valdastöðu væri að tala niðrandi og skaðlega um annað fólk í samfélaginu og spurðu ráðherrana hvernig þau ætluðu að tryggja að alþingismenn tækju ekki þátt í því. Þetta þótti mér góð spurning, virðulegi forseti.

Mig langar að nota tækifærið hér í lokin og hrósa þeim sveitarfélögum, sem eru sex talsins, sem hafa gerst barnvæn sveitarfélög með því að innleiða barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna. Ég hvet önnur sveitarfélög til dáða í þeim efnum.