fæðuöryggi og innlend matvælaframleiðsla.

Herra forseti. Ég vil byrja á að þakka hv. þm. Ingibjörgu Davíðsdóttur fyrir framsöguna og áhugaverða þingsályktunartillögu. Það er búið að fara yfir nokkur atriði, jafnvel nokkuð mörg, og ég ætla ekki að koma inn á þjóðaröryggismálin, ég held að þeim hafi verið gerð ágæt skil hérna. En mig langar til að forvitnast aðeins um þessi átta atriði sem tiltekin eru í tillögunni. Mig langar t.d. til að nefna lið nr. 2: „Tryggja að innlend matvælaframleiðsla búi við öruggt og fyrirsjáanlegt rekstrarumhverfi þar sem samkeppni er á jafnréttisgrundvelli, nýliðun og kynslóðaskipti auðvelduð og hlúð sé að innlendri matvælaframleiðslu í hvívetna.“ Ég er í sjálfu sér sammála þessu en ég hefði viljað sjá þarna inni orðið hagfellt, um rekstrarumhverfið. Síðan vil ég velta því upp varðandi 3. liðinn, þegar rætt er um aðföng: Erum við þá að horfa til t.d. þess að það þurfi ekki að flytja inn fóður? Eða t.d. það sem hv. þingmaður nefndi með olíuna o.s.frv., er þá verið að hugsa um lífdísil eða eitthvað slíkt? Einnig sýnist mér samkvæmt 5. lið vera gerðar töluvert miklar kröfur um rekjanleika og ég velti fyrir mér hvort þingmaðurinn sé að hugsa það sem mögulega tæknilega hindrun eða eitthvað sem við myndum vilja tryggja að væri til staðar, sérstaklega varðandi íslensk matvæli og nýta það t.d. í útflutningi eða sölu gagnvart t.d. erlendum aðilum. Ef maður horfir á það sem er verið að tala um þarna þá eru þetta nokkuð margir þættir. Ég velti fyrir mér kostnaðinum við slíkt, hvort það gæti verið eitthvað sem væri íþyngjandi.