hafnalög.
Frú forseti. Ég ætlaði að leggja smávegis inn í þetta mál sem komið er hingað inn frá hv. samgöngunefnd, sem er, frú forseti, óvenjulegt. Það er óvenjulegt að nefndir leggi hér fram mál og ætla ég ekki að bera á móti því. Þvert á móti er ég mjög fylgjandi því og ég held að fastanefndir Alþingis, sem eru átta að tölu, eigi í raun að vinna meira af málum inn til þingsins. Ég held að það sé mannskapur, þekking og allt sem til þarf til að vinna slíkt. Það er reynt starfsfólk hér á þingi og þingmenn og mikil reynsla í nefndunum til að vinna ýmis mál. Ég er alls ekki að segja að það eigi að vinna öll mál í nefndum og vissulega þurfa ráðuneytin og ráðherrarnir að koma sínum málum að og inn í þingið en það að nefndirnar vinni mál er auðvitað, frú forseti, réttur framgangur löggjafarvalds. Ef við byggjum og vildum búa í fullkomnum heimi þar sem ríkisvaldið væri réttilega þrískipt þá væri mikið meira um það og æskilegra að löggjafarvaldið sjálft, starfsmenn þess og þingmenn ynnu málin inn í þingið, mikið meira en nú. Þau vinnubrögð að nefndin leggi fram mál, ég tel vera allt of lítið gert af því og mætti gera mikið meira af því.
Hins vegar er þetta mál sem við erum hér að ræða auðvitað allt öðruvísi til komið, frú forseti. Það liggur alveg fyrir að málið er nauðsynlegt, það þarf að framlengja þessar heimildir sem frumvarpið gerir ráð fyrir að þurfi að framlengja. En tilurð málsins og fæðing þess í nefndinni var auðvitað ekki með þeim hætti sem ég var að tala um hér áðan. Þetta var ekki uppgötvun nefndarinnar. Það var að beiðni ráðuneytisins að þetta yrði að gera þar sem ný samgönguáætlun væri á þeim tíma hvorki fram komin né horft til þess að hún yrði samþykkt fyrir áramót.
Af þessu tilefni vil ég bara nefna að það var auðvitað algerlega augljóst fyrir löngu síðan, mörgum vikum síðan, að samgönguáætlun yrði ekki kláruð fyrir áramót. Ég fullyrði að það hafi fyrir jafnvel tveimur mánuðum verið algerlega augljóst. Hæstv. samgönguráðherra gaf það út sjálfur einhvern tímann í október að það yrði ekki fyrr en í lok nóvember sem hann myndi leggja þessa áætlun fram þannig að þetta var alltaf augljóst. Þess vegna finnst mér, frú forseti, þessi aðferð að kasta þessu inn í samgöngunefnd og láta nefndina leggja fram einhvern tímann í lok nóvember auðvitað kannski ekki vera þau vinnubrögð sem á að viðhafa. Það var nægur tími í haust til að leggja þetta frumvarp fram, hvort sem það var af hendi nefndarinnar eða ráðherra. Þetta eru einfaldar breytingar, framlengingar á tímum, þannig að menn eru að draga lappirnar allt of lengi í málum sem er fyrirséð að verði að klára fyrir áramót.
Þess vegna erum við hér á síðustu dögum þingsins. Þinginu átti að ljúka 13. desember. Það er nú kannski ekki fyrirséð að það verði en við erum samt að vinna í svona málum sem er löngu fyrirséð að þurfi að gera. Aðferðin er að henda þessu inn í samgöngunefnd. Þeir stimpla þetta hingað inn, gátu ekki svarað einföldum spurningum, t.d. um hvaða brýnu hafnarframkvæmdir þetta væru, vegna þess að það segir beinlínis í frumvarpinu að þarna sé um tilgreindar framkvæmdir að ræða. Samt fáum við ekki upplýsingar um það hvaða framkvæmdir það eru. Það er enginn listi sem fylgir með þessu frumvarpi. Samt eru þetta tilgreindar framkvæmdir. Ekki bara það heldur er einnig tekið fram í greinargerð með frumvarpinu að þetta séu nauðsynlegar framkvæmdir. Við erum ekki að fjalla um neitt sem á að koma á óvart. Samt er þetta að koma inn á síðustu dögum þingsins og þarf, frú forseti, að öllum líkindum að klára.
Með þessari ræðu minni vil ég koma að þessu, að það eru engin vinnubrögð að þetta skyldi koma inn með þessum hætti og á þessum tíma, þannig að það að hrósa samgöngunefnd fyrir að koma fram með þetta mál er málum blandið að sjálfsögðu en ég vil ítreka það að ég tel að nefndirnar, allar sem ein, eigi að vinna fleiri lagafrumvörp hingað inn í þingið. Það væri réttur bragur á því hér á löggjafarsamkundu Íslendinga að frumvörpin kæmu fleiri úr nefndunum sjálfum en ekki færibandinu hérna ofan af Arnarhóli.
Það var mitt innlegg í þetta. Fleira var það nú ekki að svo stöddu, frú forseti.