kílómetragjald á ökutæki.

Frú forseti. Ég myndi einfaldlega sleppa þessu máli. Það má byrja á að fresta því, jú, það er betra en ekkert. En ég hef samt dálitlar áhyggjur af þeirri nálgun að ríkisstjórn, þessi eða aðrar, komist upp með það að leggja fram með skömmum fyrirvara nógu galnar hugmyndir og geta síðan þóst sýna sanngirni með því einu að fresta gildistökunni um ár eða svo. En það er vissulega betra en ekkert.

Stór þáttur í þessu, ég náði ekki að koma inn á það í stuttri fyrstu ræðu minni en mun gera það síðar, er auðvitað ófyrirsjáanleikinn, það hversu óvænt þetta kemur þegar menn hafa þegar gert ráðstafanir sem þeir hefðu ekki gert ef þetta hefði legið fyrir. Hv. þingmaður fór reyndar ágætlega yfir það í ræðu sinni og ég hef hug á að bæta þar dálítið við og jafnframt fjalla um mat Samtaka ferðaþjónustunnar og fleiri aðila sem hafa skilað álitum og hafa vakið mann til umhugsunar einu sinni sem oftar um það hvort þessi stjórnarmeirihluti taki nokkurt einasta mark á þeim ábendingum sem auglýst er eftir og berast hingað í þingið, í nefndarvinnuna. Er það bara þannig að ráðherrann, einhver í ráðuneytinu, var búinn að ákveða að það þyrfti að gera eitthvað, hafði kannski ekki hugsað það nógu vel, ekki hugsað til enda, og svo koma ábendingar um gallana á málinu en þá geta menn ekki bakkað? Það er ekki gott ef sú er orðin staðan. Þess vegna hvet ég nú ríkisstjórnina a.m.k. til að fresta þessu og hugsa málið á meðan.

Eins og ég nefndi, frú forseti, þá á ég ýmislegt eftir ósagt í þessu máli enda hef ég aðeins náð að halda eina ræðu um það og æski þess því að vera settur aftur á mælendaskrá.