breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2026.
Herra forseti. Hér ræðum við bandorminn svokallaða og ég hef reynt að haga orðum mínum þannig að þetta sé ekki einhvers konar excel-skjal fyrir fólkið sem er heima að hlusta, heldur reynt að hafa það þannig að fólk átti sig á því í hverju þetta felst, þetta frumvarp. Hér er töluvert mikið að finna af skattahækkunum. Það er hægt að nota alls konar orð yfir skattahækkanir eins og hæstv. ríkisstjórn hefur gert í gegnum tíðina. Hæstv. ríkisstjórn, eða alla vega flokkarnir fyrir kosningar, lofaði að þessir skattar myndu ekki lenda á venjulegu fólki, almenningi, en því miður fyrir fólk, sérstaklega kjósendur þessara einstaklinga, er það ekki raunin. Hér dynja á skattahækkanir fyrir meira og minna alla Íslendinga.
Fyrir það fyrsta má fjalla hér um hækkanir á krónutölusköttum. Það eru ótrúlega margir skattar sem krónutöluskattar ná til og aukningin hér frá því sem var er 50%, úr 2,5% upp í 3,7%. Þetta er 50% hækkun á svokölluðum krónutölusköttum. Þetta eru skattar sem almenningur greiðir, svo sem bensíngjöld, olíugjöld, kolefnisgjöld, kílómetragjöld, bifreiðagjöld og fleira og fleira. Auðvitað er þetta kannski ekkert stórt, hver og einn skattur í stóra samhenginu, en þeir sem reka heimili og fyrirtæki vita að safnast þegar saman kemur og þetta er gert til þess að fóðra dýran rekstur ríkisins. Hér eru töluvert mikil aukin útgjöld. Þetta er svona útgjaldaríkisstjórn sem fóðrar útgjöldin með skattahækkunum og það er ekki góð latína að gera slíkt.
Það er ljóst að ef við hugsum okkur bara fjölskyldur og fyrirtæki að fjölskyldur sýna ráðdeild og spara hver mánaðamót einhverjar krónur, einhverja þúsundkalla eða tugi þúsunda til að eiga fyrir einhverju, mögulega stækka pallinn eða eitthvað slíkt. Það sama á við um fyrirtæki sem leggja sig fram um að veita góða þjónustu, selja góða vöru og laða til sín viðskiptavini. Fyrir vikið gengur þeim vonandi vel og þau eiga aðeins afgang, bæði fjölskyldan sem og fyrirtækið. Fyrirtæki sem eru rekin þannig, sem og fjölskyldur sem sýna ráðdeild, eru með góða þjónustu, góða vöru, hagkvæmni í rekstri, eru með einhvern smá auka hagnað. Þau fyrirtæki eiga að fá að stækka í friði, ráða til sín fleira fólk, opna önnur útibú, vera í samkeppni við þá sem standa sig ekki nógu vel. Þessi fyrirtæki og þær fjölskyldur sem vilja stækka pallinn eða fyrirtæki sem vilja opna útibú í næsta sveitarfélagi. Ríkiskrumlan er nú á leiðinni ofan í vasann hjá þessu fólki sem er að vísu líklegast ekki venjulegt fólk því að það átti ekki að skattleggja það.
Í raun er staðan þannig að það má ekkert ganga vel og að fólk sýni fram á það með einhverjum smá hagnaði að því gangi vel og geti stækkað og geti rekið sig vel, að ríkið sé ekki komið þá ofan í vasann hjá þessu fólki. Þetta drepur allt frumkvæði. Þetta verður til þess að þetta fólk er ólíklegra til að taka áhættu með sitt eigið sjálfsaflafé til að stækka og gera enn þá betur og skapa meiri verðmæti fyrir samfélagið. Við megum ekki gleyma því að þau fyrirtæki og þær fjölskyldur sem geta stækkað við sig, fjölskyldurnar sem eiga afgang og geta stækkað pallinn eða skipt um glugga og karma heima hjá sér, að þetta fjármagn fer allt inn í hagkerfið aftur. Það þarf að kaupa af einhverjum búðum karmana og gluggana, timbrið í pallinn. Fyrir vikið hagnast verslanir. Það eru starfsmenn þar sem fá síðan laun og borga síðan skatta. Allt heldur þetta kerfinu okkar gangandi. Þetta er hluti af því sem Sjálfstæðisflokkurinn stendur fyrir, þ.e. að glæða efnahagslífið, ekki að draga súrefni úr þeim eldi sem brennur þar og kæfa hann heldur að glæða efnahagslífið. Sama á við um fyrirtækin. Fyrirtæki sem geta fjárfest, hafa smá fjárfestingargetu, eru bara fyrirtæki sem eru vel rekin. Það eru fyrirtæki sem geta skilað arði og afgangi. Fyrirtæki sem eru illa rekin hafa það ekki og þau enda þá í gjaldþrotaskiptum eða einhverju slíku.
Leyfum fyrirtækjunum og fjölskyldunum sem gengur vel að halda áfram að stækka kökuna fyrir okkur öll. Það skiptir nefnilega máli að atvinnulífið hafi fjármagn, ég hef notað hér orðið súrefni. Ég held að fólk þekki það flest að glæða eld. Það er gott að blása súrefni í eldinn. Sama er fjármagn í raun. Fjármagn er eins og súrefni efnahagslífsins, súrefni fyrirtækjanna. Ég gæti farið og talið upp alls konar skatta og gjöld sem hafa hækkað en það er bara svo mikilvægt að við skiljum það öll að um leið og skattar eru hækkaðir, þá takið þið þetta allt sem er mögulega umfram og jafnvel meira en það og lamið í raun þrótt þeirra sem vilja sækja fram og stækka kökuna, því ef við ráðum fleira fólk í vinnu, öflugt, gott fyrirtæki, atvinnulífið, atvinnugreinar ræður fleira fólk í vinnu, þá verður meiri tekjuskattur til hjá ríkinu. Það koma alls konar gjöld inn. Það fólk eyðir síðan peningunum sínum í annað og þannig haldast hjól atvinnulífsins gangandi. Þetta er ekki eitthvað ævintýri sem þróast sjálfkrafa. Það þarf að halda þessu við og stjórnvöld í landinu þurfa að styðja við þetta en ekki skattleggja það í drep. Þau koma með kílómetragjaldið til að bæta vegakerfið. Viljið þið ekki bæta vegakerfið? Hvers vegna eruð þið á móti kílómetragjaldinu? Það er mjög einfalt að færa rök fyrir því að kílómetragjaldið sé eins og hreint eitur inn í ferðaþjónustuna. Hefur ferðaþjónustan áhrif á almenning í landinu? Auðvitað er svarið við því já, stórt já.
Ferðaþjónustan er þannig að þetta eru oftast lítil fyrirtæki, einyrkjar eða aðeins stærri einingar sem eru með fólk í vinnu, dreifir ferðamönnum um landið þannig að innviðirnir nýtast betur. Þegar ég tala um innviði er ég að tala um vegi og annað slíkt, litlar búðir úti á landi. Þetta skiptir miklu máli. Þarna getur orðið súrefnisupptaka hátt uppi á hálendi, inni í dölum og niður við strendur um allt land. Það að skattleggja t.d. bílaleigurnar. Sumir hafa horn í síðu bílaleiga. Geta þær ekki borgað aðeins meira þessar bílaleigur? Ég meina, þetta eru stór fyrirtæki sem greiða sér hundruð milljóna í arð. Látum þau blæða. En málið er bara það að þessi hugsunarháttur skapar það að bílaleigurnar þurfa að draga saman seglin. Það koma færri ferðamenn til landsins og við skulum ekki gleyma því að bílaleigurnar eru eins og blóðið í líkama okkar og æðarnar þá vegirnir til að koma ferðamönnunum þangað sem þeir vilja fara. 70% þeirra sem nota bílaleigur hér eru ferðamenn og ferðamenn á Íslandi taka miklu frekar bílaleigubíl en ferðamenn í öðrum löndum vegna þess hvernig landið er og hvernig náttúran er. Þessi skattlagning inn í ferðaþjónustuna mun því hafa hræðileg áhrif um land allt, sérstaklega í hinum dreifðari byggðum þar sem eru kannski vaxtarsprotar. Við erum komin með heimagistingu á staðnum. Fyrir vikið skapast einhvers konar markaður fyrir beint frá bónda, þannig að þetta er ótrúlega skammsýn ákvörðun almennt að skattleggja hlutina. Við verðum að komast upp úr þessum hjólförum að reyna að skattleggja okkur út úr einhverjum vanda. Við verðum að vaxa út úr vandanum.
