breyting á ýmsum lögum vegna fjárlaga 2026.

Virðulegi forseti. Við höldum hér áfram að ræða skattormana í ríkisstjórninni sem er hér að seilast dýpra í vasa okkar landsmanna af því að menn geta ekki komið sér saman um útgjöldin, hvernig eigi að draga úr útgjaldavexti ríkissjóðs, og kunna ekki að hagræða. Hin samheldna verkstjórn hefur ekki enn þá komið sér saman um eitt verk í hagræðingarskyni, því miður.

Mig langaði því í þessari þriðju ræðu minni að fjalla um þrjú atriði sem ég hef hvað mestar áhyggjur af að hafi sem mest áhrif til trafala fyrir heimilin í landinu, og fyrirtækin að einhverju leyti líka. Ég skal kannski byrja á séreignarsparnaðarúrræðinu þar sem mörg heimili hafa nýtt sér það að tryggja skjól yfir höfuðið, húsnæði, með því að nýta séreignarsparnað skattfrjálst inn á íbúðalánið og minnka þannig greiðslubyrðina. Á meðan fjölskyldan hefur hvað mestum útgjöldum að sinna þá kemur sér vel að vera hvattur til sparnaðar með því að nýta séreignarsparnaðarleiðina og að hluti af því fari inn á húsnæðislánið. Þetta kostar ríkissjóð lítið sem ekki neitt í fjárlögum næsta árs en þetta sparar ríkissjóði gríðarlegar upphæðir, af því að frá því að séreignarsparnaðarleiðin var farin hafa skuldir heimilanna lækkað út af leiðinni einni saman um 130 milljarða. Hvernig væri efnahagur landsins ef heimilin hefðu skuldað 130 milljörðum meira þegar þessi áföll dundu yfir og stríðin byrjuðu og verðbólgan jókst? Hvernig hefði það verið? Mér finnst það of þröngt sjónarhorn að tala um að þarna tapist einhverjar skatttekjur í framtíðinni þar sem ég tel að að einhverju leyti hafi þetta skapað meiri skatttekjur í framtíðinni af því að fleiri hafi ákveðið að spara, og spara miklu meira og borga skatta af hærri upphæð en nokkurn tímann er að fara inn til að greiða niður íbúðalánin og það er efnahagslega gott að hafa íbúðalánin niðurgreidd.

Næst vil ég nefna samsköttun hjóna. Það er líka fjölskyldan, einingin þar sem útgjöldin eru mest þegar ný börn eru að koma inn á heimilið og þau vaxa úr grasi og fara að taka þátt í íþróttastarfi, skóla og framhaldsskólum og öðru slíku. Á þeim tíma er mikilvægt fyrir fjölskyldurnar að geta hagað málum sínum eftir þeirra bestu þörfum og þörfum barnanna. Samsköttun hjóna gerir það. Það styrkir grunneininguna fjölskylduna. Með afnámi samsköttunar hjóna er orðinn til öfugur hvati til þess að vera ekki skráður í sambúð af því að ef þú ert skráður í sambúð þá berðu sameiginlega ábyrgð á skattskuldum og öðru slíku. En það er kannski ekki aðalatriðið heldur er fullt af úrræðum sem lyfta þeim sem eru einstæðir miklu hærra, gefa þeim forgang, auka hinar ýmsu bætur. Það er ekki gott ef fólk neyðist til að fara þá leið til að ná endum saman. Það er miklu nær að leyfa fjölskyldum að ná endum saman með jákvæðum hvötum til að vera skráð í fjölskyldu og njóta góðs af samsköttun hjóna. Það er miklu skynsamlegra. Ég hvet ríkisstjórnina til dáða í því að hætta við þessi áform sín.

Að lokum vil ég nefna það sem er bara að hluta til gert ráð fyrir í þessu frumvarpi og við höfum verið að ræða hér, en það eru kílómetragjöldin. Það er fjöldi hópa í samfélaginu — nefnum bara eldri borgara, það er frekar regla en undantekning að sá hópur geri skráninguna út af fjármagnstekjum og öðru rangt inni á Tryggingastofnun og fái þess vegna alltaf í hausinn endurgreiðslukröfu frá Tryggingastofnun, ár hvert. Nú ætlum við að fara að láta alla þessa sömu eldri borgara fara inn á island.is mánaðarlega og skrá kílómetrastöðu sína. Ef þau gera það ekki fá þau mögulega tugþúsunda króna endurgreiðslukröfu í lok árs. Ætlum við að gera þetta? Við eigum að fresta þessu kílómetragjaldi. Við eigum bara að kalla það til baka, ekki fara að senda þessar áhyggjur á alla eldri borgara í landinu eins og þau lenda í með Tryggingastofnun, það er nú nóg, ekki fara að bæta þessu ofan á. (Forseti hringir.) Það er gert ráð fyrir hækkun á olíu- og bensíngjöldum í þessum bandormi sem við ræðum hér og hækkun á kolefnisgjöldum þannig að þetta er tekjuhlutlaust, þetta kílómetragjald. Burt með þetta.