búvörulög.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Staðreyndin er sú, og ég kom aðeins inn á þetta í andsvari við kollega hv. þingmanns hér áðan, hv. þm. Ingibjörgu Davíðsdóttur, að ástæðan fyrir því að við erum að skrifa þetta inn í búvörulögin, þ.e. heimild Samkeppniseftirlitsins, er að undanþágan er í búvörulögunum. Það er ekki talið nægilegt fyrir mjólkina, fyrir kjötið, að vísa í 11. gr. samkeppnislaga með undanþágur heldur er það skrifað inn í búvörulögin. Þar með þarf eftirlitið að vera þar, til þess að halda samfellunni. Það er eiginlega stutta svarið. Ég kannast ekki við það að við séum að ganga lengra en Evrópusambandið þar sem við erum að veita afurðastöðvum mun víðtækari heimildir en þekkist þar. Þar snúa samstarfsaðilar að bændum en ekki að afurðastöðvum í eigu bænda. Um það hefur þetta snúist. Við erum með þessari breytingu, þótt verið sé að hnykkja á þessari eftirlitsheimild, þótt verið sé að taka hvíta kjötið út, þótt verið sé að segja að við látum gott heita með sameiningar — sem eru nú að mjög miklu leyti þegar gengnar í gegn en ef einhverjar eru eftir, einhverjir litlir aðilar eftir, þá fer það eftir samkeppnislögum — þá erum við samt enn þá að ganga töluvert lengra en þekkist í löndunum í kringum okkur. Við erum að ganga lengra vegna þess að við erum ekki eingöngu að veita þessar undanþáguheimildir til bænda, þannig að þar liggur staðan. En kannski getur hv. þingmaður farið betur yfir það hvar hann sér okkur ganga skemur eða vera með ríkari aðhaldskröfur en í Evrópusambandinu. Ég kannast ekki við það.