Störf þingsins.

Virðulegur forseti. Ég ætla að nota tækifærið hér í dag til að rifja upp að þetta er ákveðinn hátíðisdagur, a.m.k. meðal okkar sem er annt um fullveldi þjóðarinnar og, hvað á maður að segja, baráttuanda gegn ofríki erlendra stjórnvalda, þó ekkert í líkingu við fullveldisdaginn eða þjóðhátíðardaginn. Þetta er hins vegar sá dagur sem við mörg minnumst því að á þessum degi fyrir 13 árum var kveðinn upp dómur í EFTA-dómstólnum Íslandi í vil, þar sem komist var að þeirri niðurstöðu að Ísland hefði ekki brotið gegn EES-samningnum eins og Eftirlitsstofnun EFTA hafði haldið fram. Þennan dag fyrir 13 árum lauk þar með svona sirka fjögurra ára baráttu Íslands, sumra íslenskra stjórnmálamanna, alls ekki allra, við Eftirlitsstofnun EFTA í kjölfar seinni þjóðaratkvæðagreiðslu um samninga sem höfðu náðst hér af hálfu íslenskra stjórnvalda við Evrópusambandið um það að íslenska ríkið gengist í ábyrgðir fyrir skuldum einkafyrirtækja á þessum tíma, eins og menn muna eftir falli bankanna, eftir mikla baráttu sem kannski má segja að hafi í upphafi ekki einu sinni klofið þjóðina í tvennt heldur var mikill meiri hluti hennar fylgjandi því að semja bara um þessar skuldir og gangast undir afarkosti Evrópusambandsins. Eftir baráttu margra í fjögur ár snerust nú vindarnir hins vegar í íslenskum stjórnmálum og í þjóðlífinu sem endaði með þessari ánægjulegu niðurstöðu eftir að íslensk stjórnvöld voru knúin til þess (Forseti hringir.) að fylgja máli sínu fast eftir og vísa þessari deilu réttilega til EFTA-dómstólsins á sínum tíma, sem lauk með þessum ánægjulega sigri. Ég held að menn ættu að hafa þetta í huga núna þegar trekk í trekk koma upp svipuð mál frá Eftirlitsstofnun EFTA. Ég nefni sérstaklega bókun 35 þar sem því er haldið fram (Forseti hringir.) að Ísland sé að brjóta á EES-samningnum.

(Forseti (ÞSv): Forseti minnir þingmenn á ræðutímann og að virða hann.)