aðgerðir ríkisstjórnarinnar í efnahagsmálum.
Frú forseti. Nú liggur það fyrir að verðbólgan er komin á skrið eins og þingmenn stjórnarandstöðu reyndu ítrekað að vara hæstv. fjármálaráðherra og ríkisstjórnina við að myndi gerast ef þau sæju ekki að sér og breyttu áformum sínum hér fyrir áramót. Meiri verðbólguaukning heldur en svörtustu spár gerðu ráð fyrir, segir í fyrirsögn á Vísi. Það verður að segjast alveg eins og er að maður veltir því fyrir sér hvort þessi ríkisstjórn og hæstv. ráðherra líti bara á sig sem áhorfendur að atburðarásinni í samfélaginu, áhorfendur sem geti ekkert í málinu gert. Að vísu hefur hæstv. fjármálaráðherra ítrekað sagt, þegar hann hefur verið varaður við áhrifum stefnu sinnar, að hann muni fylgjast með og bregðast við ef á þarf að halda, ef aðvaranirnar reynast réttar muni hann bregðast við.
Nú spyr ég hæstv. fjármálaráðherra þegar þetta liggur fyrir og styttist í næstu vaxtaákvörðun Seðlabankans, eftir innan við viku, sem verður varla til lækkunar, líklegra er að hún verði til hækkunar: Hvernig ætlar hæstv. fjármálaráðherra að bregðast við?
Svo hafa komið upp önnur mál þar sem hæstv. ráðherra er einhvern veginn lentur í þeirri stöðu að vera utanaðkomandi áhorfandi að atburðarásinni hjá ríkisstjórninni. Í fyrirspurn hv. þm. Þórdísar Kolbrúnar Reykfjörð Gylfadóttur til hæstv. félagsmálaráðherra fyrir tveimur dögum sagðist hæstv. félagsmálaráðherra gera lítið með athugasemdir hæstv. fjármálaráðherra, og fjármálaráðuneytisins raunar líka, atvinnurekenda og launþegahreyfingarinnar við frumvarp um tengingu almannatryggingabóta við launavísitölu. Er það þá bara niðurstaðan eða hyggst hæstv. fjármálaráðherra beita sér eitthvað í því máli eða öðru máli, um afnám skylduáminningar opinberra starfsmanna, sem sami hæstv. félagsmálaráðherra hafði líka eitt og annað út á að setja? Er það þá bara niðurstaðan (Forseti hringir.) og hæstv. fjármálaráðherra áfram í þeirri stöðu að fylgjast með og segja stundum álit sitt en hafa takmörkuð áhrif á ákvarðanir þessarar ríkisstjórnar?
