Störf þingsins.

Frú forseti. Þegar hin stóra stækkun ESB átti sér stað árið 2004 höfðu flest ríkin í þeirri lotu verið kommúnistaríki, föst röngum megin járntjaldsins. Þau vildu hraða ferð sinni inn í Evrópusambandið. Þau voru ekki að sækjast eftir sérmeðferð eða varanlegum undanþágum. Það verður að hafa í huga. Samningsstaða Möltu var önnur. Malta var ekki fyrrum kommúnistaríki heldur fámennt vestrænt eyríki á jaðri Evrópu. Heimamenn höfðu áhyggjur af fasteignakaupum útlendinga á eyjunni. Malta fékk undanþágu frá meginreglum ESB; fasteignakaupendum voru sett búsetuskilyrði. Hvenær féll sú undanþága úr gildi? Hún gildir enn. Heimamenn höfðu að sama skapi áhyggjur af áhrifum aðildar á sjávarútveginn. Fundin var sérlausn sem kom til móts við þessar áhyggjur. Hún er hluti af sameiginlegri sjávarútvegsstefnu ESB en er skrifuð í viðauka við aðildarsamninginn. Þessi sérlausn hefur haldið og heldur enn. Eflaust hefði verið hægt að finna einhverja ESB-hvíslara sem hefðu ráðlagt Maltverjum að það yrðu engar samningaviðræður, engar undanþágur, engar sérlausnir og jafnvel að ef eitthvað yrði sett niður á blað myndi það aldrei halda. Ráðamenn á Möltu, reyndar flestir hægri menn, fengu hins vegar umboð til að fara í viðræður, sóttu um aðild og komu heim með aðildarsamning sem meirihlutastuðningur var við. Þau létu reyna á viðræður. Það er það sem við eigum að gera.

Forseti. Ég hef lokið málinu.