Störf þingsins.

Frú forseti. Hormuz-sund er 39 km sund milli Persaflóa og Ómanflóa. Um það sigla sjaldan íslensk flutningaskip en sundið er samt þrengsta en um leið mikilvægasta flutningasvið jarðarinnar, slagæð hráolíuflutninga til og frá fjölmennustu svæðum þessa heims. Þessar leiðir eru nú í algjöru uppnámi. Árásirnar sem nú hafa átt sér stað gagnvart Íran og óöldin í Mið-Austurlöndum sem af því hefur leitt og virðist nú bara vera að ágerast sýna okkur hversu brothætt alþjóðakerfið okkar er orðið. Þótt Ísland sé landfræðilega langt frá átökunum er ljóst að áhrif ófriðarins munu berast hingað til lands. Það er staðreynd og það þarf ekki annað en að benda á ólögmætt innrásarstríð Rússa í því sambandi. Hér verður að nefna atriði eins og hækkandi orkuverð, flutningskostnað og það á alþjóðlegum markaði sem við helst skiptum við. Slík þróun endurspeglast oft fljótt í hagkerfum Evrópu og Ísland verður þar nákvæmlega engin undantekning.

Ísland er nú að axla ábyrgð á eigin öryggi og vörnum. Við erum að breiða út samstarf við bandamenn okkar, ekki síst til Norðurlanda, til Evrópu, til annarra NATO-ríkja, ekki síst öflugra stuðningsmanna okkar og bandamanna í Kanada, móta hér öryggis- og varnarstefnu sem þarf að standast tímans tönn, leggja línurnar í viðnámsþrótti og almannavörnum og tryggja nauðsynlega innviði. En hér má aldrei nokkurn tímann vanmeta gildi þess að tala fyrir stöðugleika í alþjóðakerfinu, tala fyrir friði, virðingu fyrir alþjóðalögum og efnahagslegu öryggi heima fyrir.

Forseti. Framlag okkar Íslands liggur ekki í hernaðarmætti. Hér gildir samt alltaf áfram að tala fyrir alþjóðalögum, að það þurfi að virða þau og að það verði að koma tafarlaust í veg fyrir frekari stigmögnun átaka. (Forseti hringir.) Við verðum ekki síst að ákveða hvernig við ætlum að vinna með bandamönnum okkar — bandamönnum okkar í Evrópu.