þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Virðulegur forseti. Hv. þingmaður nefnir að hv. utanríkismálanefnd eigi mikið verk fyrir höndum. Samt er það þannig að málið er lagt hér fram sem þingsályktunartillaga sem heimilar ríkisstjórninni að hrinda í framkvæmd atkvæðagreiðslu á grundvelli kosningalaga. Hefði hæstv. utanríkisráðherra viljað binda betur um hnútana í þessu máli hefði auðvitað bara verið lagt fram lagafrumvarp um þjóðaratkvæðagreiðslu sem kvæði á um önnur skilyrði fyrir lestri á niðurstöðu slíkrar atkvæðagreiðslu. Mig langar líka að spyrja hv. þingmann hvort hann hafi einhverja tilfinningu fyrir kostnaðinum — ekki af þjóðaratkvæðagreiðslunni, hún kostar 500 milljónir upp í 1 milljarð — við aðildarviðræðurnar. Er það ekki eitthvað sem þarf að liggja fyrir til að almenningur geti tekið afstöðu til þess hvort hann vilji fara í aðildarviðræður, þ.e. kostnaðurinn sem skattgreiðendur greiða, beinn kostnaður og óbeinn?