Störf þingsins.
Virðulegi forseti. Ég vil nýta þetta tækifæri til að ræða stöðu ungmenna á Íslandi. Líkt og áður hefur komið fram hér er verið að vinna að fyrstu ungmennastefnu Íslands. Það er áhugavert að rýna í stöðu ungmenna á Íslandi í dag. Það er þannig heilt yfir að ungmennum líður vel; þau taka virkan þátt í samfélaginu sínu og sinna íþróttastarfi, tómstundum og námi. En það eru líka áskoranir. Það eru áskoranir þegar kemur að námsárangri, sérstaklega námsárangri drengja, og það er mikilvægt að taka það alvarlega. Það eru líka áskoranir þegar kemur að andlegri líðan stórs hóps; um þriðjungur ungmenna á Íslandi glímir við kvíða eða andlega kvilla. Þetta er allt of há tala sem við þurfum að taka alvarlega. En það er líka áhugavert að rýna hvaða hópar standa höllustum fæti í samfélaginu og þá tengingu sem er milli vanlíðanar og vanvirkni og efnahagsstöðu foreldra og uppruna einstaklinganna. Því miður er það þannig á Íslandi að á sama tíma og börnum af erlendum uppruna hefur fjölgað mikið þá hefur okkur ekki tekist að virkja þau með sama hætti í íþróttastarfi og tómstundastarfi á Íslandi. Þetta skiptir okkur gríðarlega miklu máli því að í íþrótta- og tómstundastarfi lærum við tungumálið og gildi, tökum þátt í menningunni og verðum hluti af íslensku samfélagi. Ég geri mér alveg grein fyrir því að fólk hefur ólíkar skoðanir á því hversu mikið innflæði fólks á að vera frá öðrum löndum til Íslands og þetta er pólitísk umræða. En staðreyndin er sú að hér er stór hópur barna og ungmenna á Íslandi sem er ekki að taka þátt í íslensku samfélagi. Það hefur afleiðingar ef við tökum þetta ekki alvarlega. Ég vona að afrakstur þessarar vinnu — en ég beini því líka til sveitarfélaga sem eru nú að fara í sveitarstjórnarkosningar að leggja fram markviss plön. Hvernig ætlum við að virkja þennan hóp inn í samfélagið þannig að hann læri tungumálið, verði hluti af samfélaginu, stundi hreyfingu, stundi tómstundir og fái að blómstra í íslensku samfélagi? Það er ekki hægt að segja einfaldlega: Ég vil ekki hafa einhvern hóp í landinu. Það er ekki hægt að segja það. Þessi hópur er í landinu og við þurfum að tryggja að hann tilheyri hér í landinu. Það er þeirra réttur og það er íslensku samfélagi til heilla.