sauðfjárbúskapur.

Frú forseti. Ég þakka ráðherra fyrir þessa umræðu og þeim þingmönnum sem hafa tekið þátt í henni fyrir að varpa ljósi á ýmis atriði. Í seinni innkomu minni í þessu máli langar mig einmitt að koma aðeins inn á það sem ráðherra nefndi hér hvað varðar þá staðreynd að við erum að fá meira kjöt af hverri vetrarsettri kind, en það er afleiðing af betri ræktun. Þá langar mig aðeins að nefna vísindasamfélagið í kringum landbúnaðinn, Landbúnaðarháskólann og bændurna sjálfa. Það er mín reynsla af bændum að þeir eru vísindamenn, þetta eru náttúruvísindamenn. Þeir kunna vel á sitt umhverfi og eru síðan að velja úr lömbunum sínum á haustin þau lömb sem eru líklegust til að skila mestum afurðum. Þar af leiðandi hefur hagræðingin falist í vísindalegri nálgun og mig langar til að hvetja ráðherrann til dáða, þegar kemur að þessum nýju stuðningssamningum sem verið er að gera við landbúnaðinn, og til að huga vel að stöðu sauðfjárbænda. Það á líka við þegar kemur að þeim þáttum atvinnulífsins sem tengjast vísindum og rannsóknum á sviði landbúnaðar, að við tryggjum það að áfram verði haldið á þessari braut, að hægt verði að framleiða gott kjöt. Þarna erum við að tala um okkar heilnæmasta kjöt í þeirri atvinnugrein í landbúnaði sem er kannski hvað umhverfisvænust og aftur nefni ég að við þurfum kannski minnst af innfluttum vörum til þess að reka hana. Þarna erum við með frábært færi og við þurfum einhvern veginn að halda áfram að hvetja unga bændur til að efla sína sauðfjárrækt.