Stefna til næstu ára þegar kemur að hlutafélögum í eigu ríkisins.

Virðulegur forseti. Ég vil byrja á því að þakka fyrir þessa umræðu. Þessi mál hafa verið töluvert rædd í fjárlaganefnd undanfarin ár varðandi þessa ohf.-væðingu sem ég skal alveg viðurkenna að ég hef ákveðnar efasemdir um, aðallega frá okkar sjónarhorni í fjárlaganefnd. Við höfum setið við undirbúning margra fjárlaga og ég horfi hér á andlit sem þekkja fjárlagavinnuna ágætlega þar sem er verið að reyna að nota fjárlögin í einhver ákveðin hagstjórnarhlutverk, þ.e. að reyna að ballansera útgjöld ríkisins samanborið við hagþróunina. Það getur verið að það þurfi að gefa í en það getur verið að það þurfi að skera niður og við höfum lent í því að þurfa að skera niður m.a. framkvæmdir og fjármagn til stofnana til þess einhvern veginn að bregðast við því sem er að gerast í hagkerfinu. Stundum er þetta orðið þannig í lok fjárlagavinnunnar að við erum farin að tala um einhverjar milljónir eða jafnvel tugi milljóna eða jafnvel undir þeim tölum sem eru afskaplega litlar í stóra samhenginu. Á sama tíma og við erum með ohf.-félögin sem við höfum nánast ekkert yfir að segja, sem eru að fjárfesta fyrir kannski 15 milljarða á ári hvert um sig. Landsnet, Landsvirkjun og Isavia geta verið með fjárfestingar kannski yfir 40 milljarða. Samgönguáætlunin, vegahlutinn er held ég 35 eða 36 milljarðar þannig að menn átti sig á stærðargráðunni. Þetta eru ákvarðanir sem við höfum ekkert um að segja og gerir því verk þeirra sem sitja í fjárlaganefnd og hæstv. fjármálaráðherra erfitt þegar á að fara að beita fjárlögum til að mæta hagsveiflunni.