Stefna til næstu ára þegar kemur að hlutafélögum í eigu ríkisins.

Virðulegi forseti. Ég vil byrja á að þakka hv. málshefjanda, Nönnu Margréti Gunnlaugsdóttur, fyrir að hefja þessa umræðu. Eins og hér hefur komið fram í fyrri ræðum þá á hún sér marga anga. Ég ætla að vona að ég geti komið með ný sjónarmið hingað inn. Mig langaði að taka það upp í þessari umræðu þegar við erum að velja í stjórnir þessara ríkisfyrirtækja. Sú nýbreytni var kynnt hér fyrir tæpu ári síðan að taka upp faglegt val á stjórnarmönnum í þessum fyrirtækjum og það val styð ég. Ég vil þó taka það upp að þegar maður er að velja í stjórnir fyrirtækja þá skiptir máli að það sé fjölbreyttur bakgrunnur og fjölbreytt reynsla í þessu fyrirtæki. Þannig eru bara eðlilegir stjórnarhættir. Ég tel að stjórnir fyrirtækja sem hafa einsleitan hóp stjórnenda, sem er kannski fólk sem var í sömu skólunum, fetaði svipaðan veg í gegnum menntastofnanir og svo í gegnum störf sín, til að mynda í Borgartúni — ég tel að við verðum að horfa til breiðari grunns. Ég vil hvetja ráðherra þegar þetta verður gert aftur, og hann er búinn að auglýsa einu sinni aftur, að það verði líka horft til annarra sjónarmiða og að horft verið til byggðasjónarmiða án þess að gefa afslátt af hæfnikröfum.

Það vakti auðvitað athygli okkar hér í vor, þegar tilkynnt var um stjórnir í stærri fyrirtækjum okkar, að það var ekki einn einasti landsbyggðarmaður í stjórn Íslandspósts, Landsnets, Rariks eða Isavia. Það tel ég ekki vera gott. Ég myndi telja að reynsla fólks af landsbyggðinni sé gríðarlega mikilvæg í stjórnum þessara fyrirtækja. Ég vil hvetja ráðherra til að gera þessum sjónarmiðum hærra undir höfði næst þegar það verður óskað eftir framboðum til stjórnar í þessum fyrirtækjum. Þessi sjónarmið skipta máli og eiga líka stoð sína í byggðaáætlun sem allir stjórnmálamenn hér inni, á fyrri stigum byggðaáætlunar, samþykktu, þ.e. að horfa beri til byggðasjónarmiða.