157. löggjafarþing — 100. fundur,  27. apr. 2026.

utanríkis- og alþjóðamál 2025.

629. mál
[18:10]
Horfa

Sigríður Á. Andersen (M) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég þakka andsvarið. Ég held að þegar kemur að fjárframlögum í, hvað á maður að segja, svona verkefni eða stuðning við einhver ríki, í þróunaraðstoð eða annað, ég tala nú ekki um ef hann dregst yfir langan tíma, þá er það auðvitað þannig að þeir sem láta fé af hendi rakna í slík verkefni enda með að hafa enga hugmynd um í hvað þetta fé fer, enga hugmynd. Þetta fer bara í einhverja hít. Ég held að það sé útilokað fyrir Ísland að eyrnamerkja þetta fé sem menn hafa ákveðið að láta af hendi til Úkraínu í tiltekin vopn eða ekki vopn eða lopavettlinga eða hjúkrunarheimili eða hvað það er. Ég held að það sé bara útilokað að gera það. Það er nú kannski praktíska svarið í því.

Ég styð það hins vegar, ef það væri hægt að gera það, og held að það væri affarasælast fyrir Úkraínu að fá einhverja aðstoð frá Íslandi sem Ísland getur raunverulega veitt, einhverja þekkingu eða annað, þótt eitthvert fé fylgdi því. Ef einhver vitneskja, einhver sérkunnátta Íslendinga myndi fylgja því fé þá held ég að það væri farsælast fyrir Úkraínumenn og það væri kannski líka til þess að róa íslenskan almenning sem ég held að sé samstaða hjá um að vilja ekki fjármagna vopn með beinum hætti. Það er svona mín tilfinning.

Hitt er síðan annað mál þegar kemur að stuðningi við Úkraínu eða hvaða ríki sem er, sem þó er kannski stríðshrjáð, alveg sama hvað það er, þá þurfa menn að setja það niður fyrir sér hversu langt þeir ætla að ganga yfirhöfuð í þeim stuðningi. Verður erlent ríki á íslenskum fjárlögum um aldur og ævi eða á næstu tíu árum? Það er núna búið að ákveða, ég man ekki hvað það er, næstu fimm árin verður það (Forseti hringir.) þannig að það eru þá samtals að verða hátt í tíu ár. Það er kannski spurningin (Forseti hringir.) sem löggjafinn og fjárveitingavaldið á Íslandi þurfa að svara íslenskum skattgreiðendum.