utanríkis- og alþjóðamál 2025.
Herra forseti. Ég held að það sé hægt að fara raunverulega aftur til þess tíma sem rann upp rétt eftir að sá sem hér stendur var skiptinemi í Delaware í Bandaríkjunum 1988, því þegar Bush eldri tók við 1989 þá byrjaði þetta tal um að Evrópa þyrfti að koma sterkar inn. Þannig að þetta er orðin löng og mikil saga sem er búin að standa núna í meira en aldarþriðjung. Það er staðan og það er það sem verið er að gagnrýna og hefur náttúrlega verið gagnrýni Bandaríkjamanna á Evrópu mjög lengi, að innan NATO koma 20% fjárframlaga frá Evrópusambandslöndunum í dag, 10% sirka koma frá Bretum, síðan er aðeins frá Noregi sem hækkar töluna og svo er þetta Kanada en Bandaríkjamenn hafa kannski verið með 55–60% af öllum fjárveitingum inn í NATO. Um það snýst málið og það er það sem þessi orðræða hefur snúist um í meira en þriðjung aldar. Ég vil nú trúa því að það sem er mikilvægt og Bandaríkjamenn, held ég, séu að misskilja svolítið núna eða þetta efsta lag, hv. þingmaður minnist hér á varaforseta Bandaríkjanna og varnarmálaráðherrann, er að Evrópa verður alltaf mikilvægur bandamaður fyrir líka seinni tíma nú þegar Bandaríkjamenn horfa meira á Kyrrahafið. Þeir vilja ekki vera einangraðir þar. Þeir vilja hafa Evrópu með sér, Japan og Suður-Kóreu og spila þetta sem eina heild. Það er hin eðlilega leið. Sá sem hér stendur hefur þá trú á þeim málum og allt tengist þetta inn í norðurslóðirnar og annað. Við þurfum að horfa svolítið á þetta stóra samhengi og ég hef fulla trú á að það muni breytast með tíð og tíma og þetta verði byggt meira með sterkari hætti.
