þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Virðulegi forseti. Ég vil þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið og spurninguna um landbúnaðinn, hvaða afstöðu ég hafi til þess að meiri hlutinn virðist ekki gera eins sterkar kröfur hvað hann varðar og gert var þegar við fórum fyrst í aðildarviðræðurnar. Ég held að það sé þá rétt mat að hún verði kannski að skýra það betur út fyrir mér hvar verið er að slá af kröfum. Nú er ég með álitið sem er bara vikugamalt og á bls. 12 las ég um samningsmarkmiðin þar og mér líst bara ágætlega á þau. Ég hef þannig séð ekkert áhyggjur af því þar sem ég hef alltaf þann öryggisventil, ef svo má segja, að ef við náum ekki markmiðunum og ef samningurinn verður þess eðlis að hann veiki íslenskan landbúnað, að hann sé ekki íslenskum bændum til hagsbóta og muni kippa stoðunum undan landbúnaði, þá mun ég ekki samþykkja hann. Ég mun ekki gera það og ég efast um að landsmenn muni gera það. Það er auðvitað svolítið undir. Ef það kemur já í lok sumars, sem ég veit auðvitað ekkert um, þá fer okkar færasta samningsfólks til viðræðna við Evrópusambandið og ef það kemur heim með lélegan samning ætla ég bara rétt að vona að sá samningur verði felldur. Maður hefur það í bakhöndinni ef manni finnast markmiðin ekki vera nógu skýr. Það er líka í stöðunni að koma með tillögu að enn sterkari markmiðum og leggja þau á borðið ef fólk telur þessi markmið ekki vera nógu sterk. Ég las þau yfir og ég gat ekki séð eitthvað sem upp á vantaði en ég hlusta á þingmanninn sem er oft og tíðum mjög ráðagóð og ef hún hefur góð ráð í þessum efnum þá hlusta ég á þau. Það getur vel verið að mér hafi yfirsést einhverjir punktar og sérstaklega af því að ég las ekki þingskjalið frá 2011 og bar saman við nýja þingskjalið þannig að hún má gjarnan benda mér á hvar mismunurinn liggur.