þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Ólafi Adolfssyni fyrir prýðisgóða ræðu að venju. Eins og hann þá hef ég svolítið verið að skottast í Norðvesturkjördæmi, einnig fyrir síðustu alþingiskosningar. Ég, eins og hann, varð ekki vör við að þetta mál væri mikið á dagskrá, ef eitthvað, fyrir síðustu alþingiskosningar. Það var reyndar alla vega forsætisráðherra sem beinlínis sagði að þetta væri ekki á dagskrá. En hvað um það. Hér er þetta komið inn í þingsal og er á dagskrá og við erum að fara að eiga afdrifaríka þjóðaratkvæðagreiðslu, líklega í lok ágúst en það á reyndar eftir að koma í ljós.
Þingmaðurinn fór um víðan völl í sinni ræðu en sjálfri hefur mér orðið tíðrætt hér í dag um leyndarhyggjuna, sem mér finnst arfaslæm. Ég er þeirrar skoðunar að í svona viðamiklu máli eigi ríkisstjórnarflokkarnir að sjá sóma sinn í því að hafa allt uppi á borðum, þó ekki væri nema til að eyða tortryggni. Mig langar að spyrja þingmanninn hvort hann telji þinginu stætt á því að afgreiða þessa tillögu (Gripið fram í: Já. ) án þess að þing og þjóð fái aðgang að þessum leyniupplýsingum sem hér eru í einhverju herbergi í þinghúsinu sem ég hef ekki séð þar sem ég er ekki í utanríkismálanefnd. Finnst þingmanninum það boðlegt að þetta verði afgreitt, svona risastórt mál, án þess að menn hafi allt uppi á borðum?
