þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Hildi Sverrisdóttur fyrir prýðisgóða ræðu. Við erum að fjalla hér um þetta þunnildi, einblöðunginn, þingsályktunartillöguna um áframhaldandi aðlögunarviðræður eða um aðlögunarviðræður að Evrópusambandinu. Ég held við séum sammála um það, ég og þingmaðurinn, að þetta ferli sé allt saman í skötulíki, ekki á þingmálaskrá, ekki sett í samráðsgátt og keyrt af afli í gegnum þingnefnd og er nú í síðari umræðu. Vinnubrögð eru ótraustvekjandi og það er byggt á hræðsluáróðri, útúrsnúningum og stælum ef menn voga sér að spyrja. Það er í raun og veru ekki einu sinni hægt að segja að hér sé gamalt vín á nýjum belgjum heldur bara gamalt vín á gömlum belgjum, því miður. En í dag er mikið búið að vera að tala um leyniherbergið og leyndarhyggjuna og ekki-svörin og allt þetta. Það er verið að leyna þing og þjóð upplýsingum nema einhverjir örfáir mega fara inn í herbergi og skoða gögn en mega ekki tjá sig um þau þannig að það er í sjálfu sér ekki mikið gagn í því fyrir umræðuna. Þess vegna langar mig að spyrja þingmanninn Hildi Sverrisdóttur: Finnst þingmanninum hægt að hleypa þessu máli í gegnum þingið án þess að allar upplýsingar séu settar á borðið fyrir framan þjóðina og þingið? Það vita allir hvað nei þýðir en það vita ekki allir hvað já þýðir vegna þess að við höfum ekki öll gögnin. Finnst þingmanninum eðlilegt að hleypa þessu hér í gegnum þingið án þess að við fáum að sjá þessi leynigögn?
