þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Nönnu Margréti Gunnlaugsdóttur fyrir hennar seinna andsvar. Í mínum huga er þetta mjög skrýtin umræða. Auðvitað vitum við að það eru ákveðnir geirar hér á landi, ég hugsa t.d. til nýsköpunargeirans, sem hafa notið góðs af styrkjum frá Evrópusambandinu. Það er ekki spurning. Gott og vel. En að það nokkurn tímann komi í veg fyrir að ríki geti á sem skynsamlegastan og bestan hátt búið til gæði úr sínum auðlindum, sínum mannauði, á sínum forsendum tel ég engan veginn sambærilegt. Ég hef svo sem enga þekkingu á umfangi þessara styrkja en ég tel útilokað og algjöra afvegaleiðingu á umræðunni að Ísland muni einhvern veginn heilt yfir koma út í plús út af þessum styrkjum. Ég veit ekki til þess að sé einhver að halda því fram þó að auðvitað hafi einstaka geirar eða einstaka verkefni notið góðs og munu eflaust gera það áfram. Það er engin ástæða til að gera lítið úr því. En að það sé einhvers konar efnisatriði í þessu risastóra máli finnst mér satt best að segja ekki, bara alls ekki. Hér erum við að ræða grundvallarspurningu, fyrir utan umfangsmikið valdaframsal íslenskrar þjóðar til að undirgangast mjög yfirgripsmikið löggjafarvald. Ef það er ekki alveg skýrt, ég hef stundum heyrt í þessum sal að það sé ekki alveg skýrt, þá ætla ég að segja einu sinni enn: Ef við göngum í Evrópusambandið verða öll þau lög sem eru ákveðin í Brussel átómatískt lög á Íslandi. Við þurfum ekkert að ræða það hér. Þau verða átómatískt lög hér, sem er eðlisólíkt, (Forseti hringir.) t.d. kerfinu sem við búum við varðandi EES-samninginn. Þannig að þetta eru stóru atriðin, ekki einstaka styrkir.