157. löggjafarþing — 110. fundur,  26. maí 2026.

þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

516. mál
[19:01]
Horfa

Nanna Margrét Gunnlaugsdóttir (M) (andsvar):

Forseti. Flestir vita nokkurn veginn hvað Evrópusambandið er. Þess vegna þykir mér undarleg þessi vegferð ríkisstjórnarinnar að við séum að fara að kíkja í einhvern pakka ef sagt verður já í ágúst. Það liggur fyrir að Viðreisn hefur verið alveg skýr með það að Viðreisn er flokkur sem vill ganga í Evrópusambandið þannig að þetta er líka eitthvað nýtt, að Viðreisn líti allt í einu á Evrópusambandið sem einhvers konar matseðil þar sem þú getur valið úr og kíkt í pakka. Því langar mig að spyrja hv. þingmann: Trúir hann því raunverulega að Evrópusambandið sé eins og einhver matseðill þar sem þú getur valið úr það góða og sleppt öðru? Við getum öll skilið að við séum ekki með sömu skoðun á því að vilja fara í Evrópusambandið eða ekki. Það sem við erum kannski að reyna að ná fram hér í umræðunni er hvað fólk er að kjósa um núna í ágúst. Í því samhengi vil ég benda á síðasta land sem fór inn í Evrópusambandið, Króatíu. Aðlögunarviðræðurnar tóku átta ár og Króatar fengu engar varanlegar undanþágur, engar. Því vil ég spyrja hv. þingmann: Telur hann að það verði eitthvað allt annað með Ísland, að við munum fá fullt af varanlegum undanþágum? Og hvað telur hv. þingmaður að hin ríkin muni segja við því? Ef svo færi að Evrópusambandið ætlaði allt í einu að aðlaga sig að Íslandi, sem allir vita að er ekki að fara að gerast, það liggur alveg fyrir, telur hv. þingmaður líka að hin 27 ríkin muni samþykkja það að Ísland fái einhverja allt aðra meðferð en þau og er þá ekki Evrópusambandið sjálft svolítið fallið um sjálft sig, því tilgangur Evrópusambandsins er að það sitji allir við sama borð? Það fer þó vissulega eftir stærð landa að mestu leyti.