þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Virðulegur forseti. Ég horfi nú hér inn í hliðarherbergi og sé formann utanríkismálanefndar sem er líklegri til að geta svarað þessu heldur en ég. Verkefni okkar í utanríkismálanefnd og á þinginu í þessari vegferð er að reyna að betrumbæta þetta illa unna mál af hálfu framkvæmdarvaldsins sem meiri hlutinn hefur ekki getað gert mikið betra vegna þröngrar tímalínu. Ég vil segja það þeim til afsökunar að framkvæmdarvaldið hafi í raun og veru þvingað þingið til að afgreiða þetta mál á svo skömmum og stuttum tíma. Okkar hlutverk er að koma gögnunum til fólksins í landinu sem síðan á að taka ákvörðun með því að segja já, ef það vill fara í þessa óvissuvegferð og treysta ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur, treysta utanríkisráðherranum fyrir vegferð þar sem eru engin rauð strik, þar sem eru ekki skýr skilyrði, þar sem samningsmarkmiðin eru óljós, eða segja nei vegna þess að fólk er sammála því sem ég var að reyna að lýsa hér, að sagan segir okkur (Forseti hringir.) að barátta okkar hefur skilað Íslandi í efstu sæti lífskjaralista í heimi og þar getum við haldið áfram að vera ef við förum ekki í þessa vegferð.