þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Virðulegur forseti. Aðeins að þessu síðasta, talandi um óréttlæti, þá höfum við ekki verið að fetta fingur út í það að ákveðin fyrirtæki geri upp í erlendri mynt. Við erum ekki að gera það. Það sem við erum hins vegar að biðja um er réttlæti, að það sé jafnt gefið. Ég nefni til að mynda lítil ferðaþjónustufyrirtæki sem hafa verið að byggja upp hótel t.d. á landsbyggðinni en standa síðan frammi fyrir samkeppni frá fjármagni sem hefur verið byggt upp í gegnum allt annað kerfi. Það er ekki mikið réttlæti í því. Það er ekki jafnt gefið á þeim fákeppnismarkaði sem við Íslendingar búum við. Það er það óréttlæti sem þessi ríkisstjórn er m.a. að vinna gegn. — Hver var síðari spurning hv. þingmanns? (NMG: Unga kynslóðin í slæmri stöðu og varanlegar undanþágur, hvort þú myndir…) Það er alveg ljóst. Þess vegna segi ég, með fullri virðingu og ég vona að ég sé ekki að móðga neinn, að mér finnst stundum vera ákveðin upplýsingaóreiða í gangi núna þegar við fáum ekki einu sinni að sjá samning. Það er allt gert til að koma í veg fyrir að sjá samning. Af hverju getum við ekki farið í samningaviðræður? (Forseti hringir.) Þá fáum við útkljáð í eitt skipti fyrir öll nákvæmlega það sem hv. þingmenn í stjórnarandstöðunni hafa verið að setja fram. Ég virði það mjög vel. (Forseti hringir.) En ég tel mjög mikilvægt að við Íslendingar förum með okkar ýtrustu kröfur til að semja fyrir Íslands hönd til skemmri og lengri tíma, til hagsbóta fyrir framtíðarkynslóðir.