þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Virðulegur forseti. Hér ræðum við þingsályktunartillögu Viðreisnar um áframhaldandi aðlögunarviðræður eða um aðlögunarviðræður að Evrópusambandinu. Þau undur og stórmerki urðu hér fyrr í dag að hæstv. utanríkisráðherra heiðraði þingheim með nærveru sinni og flutti hér mikla ræðu, afar einhliða. Þingmönnum gafst kostur á að fara í andsvör við hæstv. ráðherra en merkilegt nokk svaraði hún engu. Hún svarar engum spurningum, ekki einni, heldur snýr út úr, sakar aðila, stjórnarandstöðuna ekki síst, um hræðsluáróður og falsfréttir, vísar því sem stjórnarandstaðan heldur fram til föðurhúsanna en kemur svo sjálf upp og svarar nákvæmlega engu. Hún svarar engum spurningum.
Hæstv. utanríkisráðherra ætlar sér að fara með þetta mál í þjóðaratkvæðagreiðslu þannig að fólk og almenningur í landinu hafi sem minnstar upplýsingar. Mér finnst það afar slæmt. Upplýsingum er haldið frá almenningi þegar ráðamenn þjóðarinnar, hæstv. utanríkisráðherra, svara ekki einföldum spurningum. Hún svarar ekki einföldum spurningum sem hún hefði þess vegna getað svarað með jái eða neii. En af hverju gerði hún það ekki? Vegna þess að hún vill villa um fyrir fólki. Hún reynir að villa um fyrir þjóðinni til að reyna að fá kjósandann, íslenska ríkisborgara, til að samþykkja heimild henni til handa fyrir því að kíkja í pakkann. Kíkja í hvaða pakka? Það er ekkert ríki sem sækir um aðild að Evrópusambandinu sem ætlar sér ekki að ganga inn í þetta bandalag. Það er ekkert um það að ræða að kíkja í neinn pakka. Ég furða mig á því að hæstv. utanríkisráðherra, sem hefur jú verið utanríkisráðherra um nokkurt skeið, skuli ekki átta sig á því sjálf, að hún skuli ekki sjá sóma sinn í því að svara hér spurningum þingmanna, einföldum spurningum. Hverjar verða rauðu línurnar? Af hverju hafa samningsmarkmiðin ekki verið birt? Verða samningsmarkmið lögð fram? Engu svarað, bara útúrsnúningar. Hún kemur sjálf hér og hefur ítrekað borið á borð hræðsluáróður. Hún er sjálf með hræðsluáróður. Og þingsályktunartillagan sem við ræðum hér og erum búin að ræða í nokkra daga er stútfull af hræðsluáróðri. Öryggi og varnir. Það er eins og utanríkisráðherra sé ekki kunnugt um að við eigum aðild að Atlantshafsbandalaginu og höfum haft það síðan 1949. Það er okkar varnarbandalag. Evrópusambandið er tollabandalag. Ef utanríkisráðherra er ekki kunnugt um það væri kannski ágætt ef hv. formaður utanríkismálanefndar, af því að ég sé að hann er hér í salnum, gæti tekið hana á námskeið og gert henni kunnugt um hvernig þetta allt saman virkar, vegna þess að ég held að hann viti betur. Allt tal um að það sé eitthvert skjól í ESB og vera að blanda í það öryggis- og varnarmálum — svo kom hún með eitt nýtt hérna áðan, pólitískt öryggi. Í alvöru? Hvaða bandalag setti verndartolla á EES-ríkin Ísland og Noreg? Hvaða bandalag var það? Var það ekki Evrópusambandið? Talandi um pólitískt öryggi, hvar er það? Þetta eru ekkert nema villandi upplýsingar og það er eiginlega bara óþolandi að hlusta á þetta.
Ég ætla að enda þessa ræðu á því að segja að við í Miðflokknum höfnum svona sýndarmennsku, við höfnum svona blekkingaleik (Forseti hringir.) og því að það sé hægt að leika sér svona með fjöregg þjóðarinnar og fullveldi, að það sé hægt að kíkja í einhvern pakka hjá Evrópusambandinu og kanna hvernig um semst. (Forseti hringir.) Það eru engin samningsmarkmið, engar rauðar línur, bara eitthvað blaður. — Ég óska eftir því að vera sett aftur á mælendaskrá.
