157. löggjafarþing — 112. fundur,  28. maí 2026.

þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

516. mál
[14:11]
Horfa

Frsm. meiri hluta utanrmn. (Pawel Bartoszek) (V) (andsvar):

Forseti. Ég þakka hv. þingmanni kærlega fyrir hennar andsvar. Ég stend reyndar við þetta mat mitt á vægi ólíkra stofnana Evrópusambandsins. Ég óska eftir því að einhver finni fyrir mig þann stjórnmálafræðing eða Evrópufræðing sem segir mér að Evrópuþingið sé valdamest af öllum þessum þremur grunnstofnunum Evrópusambandsins, sem segir að þar séu allar ákvarðanir teknar en ekki í ráðherraráðinu. Það er leitun að þeim stjórnmálafræðingi. Ég held að það sé ekki þannig. Ég held að allir viti að European Council, ráðherraráðið, þar sem eitt ríki er með eitt atkvæði og ríkisstjórnir eru sendar inn og hafa þar sína fulltrúa, sé valdamesta stofnunin innan Evrópusambandsins og framkvæmdastjórnin komi þar á eftir. (Gripið fram í.) Ég stend við þetta, að það er ráðherraráðið, sem sagt leiðtogaráðið, sem er valdamest allra stofnana. (DME: Hvar eru ákvarðanirnar teknar?) (Gripið fram í.) Ákvarðanirnar eru m.a. teknar þar og … (Gripið fram í.) Má ég kannski fá aðeins tíma til að svara spurningunni? Neitunarvald. Það er hægt að fletta því upp. Það eru til ólíkar leiðir til að greiða atkvæði í ráðherraráðinu. Í mörgum tilfellum er um að ræða „konsensus“ ákvarðanir þar sem allir eru sammála. Í einhverjum tilfellum eru aðrir meiri hlutar, „qualified majority voting“ heitir það, þannig að það eru til ólíkar leiðir til að greiða atkvæði um það þar. En ég veit hins vegar að með því að taka þátt í þessu þá myndum við hafa aðgang að ákvarðanatöku á öllum stöðum á fyrri stigum. Við gætum verið með á öllum fundum sem máli skipta á frumstigum málsins og það er auðvitað oft þannig sem ákvarðanir eru teknar. Þannig að það er ekki um það deilt að við myndum hafa sæti við fleiri borð og hafa rétt til þátttöku á fleiri fundum á fleiri stöðum ef við yrðum aðilar að Evrópusambandinu, reyndar svo mikið að fólk hér í sal hefur kvartað undan því að það muni sliga íslenska stjórnsýslu og muni kosta okkur rosalega mikið. Það er örugglega eitthvað til í því að það muni kosta okkur töluverða fjármuni að hafa þessa hagsmunagæslu þarna úti og hafa allt þetta starfsfólk en það er af góðri ástæðu; það er af því að við munum sannarlega hafa sæti við öll borð sem máli skipta þegar kemur að ákvarðanatöku innan ESB.