þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Virðulegi forseti. Ég þakka fyrir andsvarið. Af því að hv. þingmaður var hér á harðahlaupum undan því að svara mér þá spara ég honum ómakið og upplýsi þá sem hér fylgjast með um hvernig ákvarðanir eru teknar í ráðherraráðinu og framkvæmdastjórninni. Og allir geta flett þessu upp á internetinu. Meginreglan á þessum vettvangi er meirihlutaákvörðun, ekki bara meirihlutaákvörðun per ríki; eitt ríki, eitt atkvæði, heldur líka meiri hluti samkvæmt íbúafjölda. Það er lagalega reglan. Það þýðir að ríki geta bæði orðið og verða mjög oft undir án þess að geta rönd við reist. Meiri hlutinn ræður, leiðarvísirinn er yfirþjóðlegt vald ESB, heildarhagsmunir ESB, ekki einstök aðildarríki. Það hreinlega má ekki á vettvangi framkvæmdastjórnarinnar. Út á það gengur Evrópusambandið. Ég er mjög hrifin af því almennt að tala upp Ísland og völd Íslands en það er hreinlega villandi og það er ekki heiðarlegt að tala hér um meint völd Íslands, 370.000 manna þjóðar af 450 milljóna Evrópusambandsríki (Forseti hringir.) þar sem við myndum eiga undir 1% af heildaríbúafjölda. Eða er þetta eitt af því sem á að reyna að plata íslensku þjóðina með að það verði reynt að semja um þetta atriði? (Forseti hringir.) Á að reyna að semja um það að Ísland yrði í Evrópusambandinu undanþegið meirihlutaákvörðunum Evrópusambandsins þegar kemur að hagsmunum Íslands? Já eða nei.