þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Virðulegur forseti. Það væri gaman fyrir mig að sitja hér og ræða sérstaklega ákvarðanatökur og kosningar innan ráðherraráðsins. Það er rétt, það byggir á tvöföldu ferli; annars vegar auknum meiri hluta aðildarríkjanna og síðan þarf að vera ákveðinn íbúafjöldi á bak við þá. En þetta er tvöfalt. Það er ekki þannig að annað dugi en ekki hitt og það er ljóst af þessum tveimur mælikvörðum þá kemur Ísland auðvitað ekkert sérstaklega sterkt út þegar kemur að mannfjölda. Við viðurkennum að það er sjaldan sem okkar 400.000 manns munu hafa úrslitaáhrif í einhverri atkvæðagreiðslu. En þegar kemur að hinum þættinum, sem er það að vera eitt af 28 atkvæðum, þá eru okkar völd auðvitað hlutfallslega mjög sterk. Þannig að ég vil meina að Ísland myndi vera með sterka stöðu inni í þessu ráðherraráði og ef spurningin er: Munum við semja um að það gildi einhverjar allt aðrar reglur um þegar kemur að kosningum um okkur? Það held ég að sé ekki rétt og ekki raunhæft. En hins vegar kalla ég eftir því: Hvenær hefur Evrópusambandið beitt sér af fullri hörku gegn einhverjum grundvallarhagsmunum eins aðildarríkis? (Forseti hringir.) (Gripið fram í: Það er hægt að finna mörg dæmi um það. )Það er ekki hægt að finna mörg dæmi um það. (Gripið fram í: Mörg dæmi, alveg nógu mörg.)
