samgönguáætlun fyrir árin 2026--2040 ásamt fimm ára aðgerðaáætlun fyrir árin 2026--2030.

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þm. Höllu Hrund Logadóttur fyrir ágætisandsvar. Ég get alveg sagt það að áður en ég kom á þing þá var ég oft mjög pirraður sem Reykvíkingur yfir því hvað mér fannst þingmenn Reykjavíkur tala lítið um Reykjavík. Mér fannst þingmenn landsbyggðarinnar miklu betri þingmenn fyrir sín svæði. Það er bara staðan. En þegar maður kemur hingað inn á þing þá vona ég að flestir finni það og við eigum að vera þingmenn alls landsins. Það er kannski það sem hv. þingmaður nefnir hér, hvort landsbyggðin fái nógu mikla athygli miðað við það sem er að gerast hér í höfuðborginni með borgarlínu og annað slíkt — ég væri til í að við myndum ekki tala með þessum hætti heldur værum bara einhvern veginn einn hópur. Við myndum reyna að stilla þessu þannig upp að — ef fjármunirnir fara þangað þar sem þeir nýtast flestum þá yrði þetta allt hér á suðvesturhorninu, það er bara þannig. Við myndum aldrei byggja göng neins staðar þar sem eru lítil þorp. Þess vegna þurfum við að taka tillit til þess. Öryggi og annað slíkt er líka ofboðslega mikilvægt. Við erum með stórhættuleg gatnamót í borginni þar sem verða miklir árekstrar og mögulega eru þarna færri dauðaslys, ég þekki það ekki, en það hefur leitt af sér ákveðna örkumlun og ýmislegt annað sem skerðir lífsgæði verulega. Og að bíða í röð í Ártúnsbrekkunni, ef við ætlum að reikna það út í arðsemi, sem kannski er ekkert alltaf sanngjarnt, þá er það mjög arðsamt að leysa þá hnúta sem eru á svæðinu. En þar (Forseti hringir.) með er ég ekki að segja að við eigum að útiloka landsbyggðina — afsakið, frú forseti. Ég ætla að láta staðar numið hér (Forseti hringir.) þannig að ég angri ekki forseta meira með blaðri.