Raforkuöryggi á Vestfjörðum.

Virðulegur forseti. Ég vil byrja á því í upphafi að þakka fyrir þessa umræðu um raforkuöryggi á Vestfjörðum sem er svo sannarlega brýn og þörf og þar þurfum við heldur betur að bretta upp ermar ef við eigum að ná að uppfylla þær kröfur og þær væntingar sem á Vestfjörðum eru hvað þetta mál varðar. Það er algerlega óboðlegt árið 2026 að staðan á Vestfjörðum er viðkemur raforku, bæði framleiðslu og flutningi á raforku, sé með þeim hætti sem hún er í dag. Fyrir því eru margar ástæður og ég held að það sé óþarfi að dvelja við fortíðina heldur eigum við að einbeita okkur að því, þingheimur og þingmenn kjördæmisins, að horfa til framtíðar og á þær lausnir sem eru í boði fyrir Vestfirðinga og vestfirsk fyrirtæki og atvinnulíf á svæðinu. Það er nefnilega þannig, virðulegur forseti, eins og fram hefur komið hér, að það eru ansi margir kostir uppi og það eru lausnir sem er hægt að fara í. Ég nefni hér Hvalárvirkjun sem er 55 MW virkjun, Austurgil er 35 MW, Skúfnavötn eru 16 MW og Vatnsfjarðarvirkjun er 20 MW. Þarna eru 126 MW sem kostir á Vestfjörðum og Garpsdalur þar fyrir utan sem er, ef ég man rétt, 88 MW vindorkuver þannig að það er ekki eins og við séum úrræðalaus. Við þurfum bara að framkvæma, virðulegur forseti. Við þurfum að fara í verkefnin. Ég skora á hæstv. ráðherra, sem ég veit að er allur af vilja gerður og áhugasamur, að leysa þetta verkefni með okkur og Vestfirðingum og við brettum upp ermar og förum í þessi verkefni því að Vestfirðingar geta ekki beðið lengur.