Raforkuöryggi á Vestfjörðum.

Frú forseti. Ég fagna þessari mjög svo mikilvægu sérstöku umræðu um raforkuöryggi á Vestfjörðum. Ég þakka hv. málshefjanda Maríu Rut Kristjánsdóttur, hæstv. ráðherra og sömuleiðis ber ég þakkir öllum þeim sem hér hafa tekið til máls. Ég hef sjálfur ítrekað vikið að því í ræðu og riti að uppbygging innviða er sennilega það allra mikilvægasta þegar kemur að hagsmunum þessa lands, sérstaklega þeirra sem búa fjær höfuðborgarsvæðinu. Öflugir innviðir eru forsenda verðmætasköpunar og þannig sömuleiðis þeirrar velferðar sem við Íslendingar höfum borið gæfu til að venjast.

Ég vil líka nota tækifærið til að árétta að það er engum sérstaklega greiði gerður með því að gera innviðauppbyggingu, sem snýr að raforkuöryggi, samgöngubótum eða öðru, að einhverju sem landsbyggðin fær eða að það sé eitthvað sem sé gert fyrir landsbyggðina. Það er grundvallarmisskilningur. Í mínum huga eru ein mikilvægustu lífsgæði sem við getum boðið fólki að því standi til boða að búa á fjölbreyttum og á ólíkum stöðum hvar sem er á landinu.

Ég vil taka undir það sem hæstv. ráðherra minntist á varðandi jöfnunargjaldið. Það átti sér stað mjög góð vinna í atvinnuveganefnd og við afgreiddum málið úr nefndinni fyrr í vikunni. Eins og hæstv. ráðherra kom inn á erum við með breytingartillögu sem snýr að því að raforkunotkun vegna hitunar íbúðarhúsnæðis skuli undanþegin greiðslujöfnunargjaldinu, sem er mjög vel. Það mun náttúrulega gera það að verkum að heimili á Vestfjörðum greiði vonandi lægri raforkureikninga en auðvitað þarf líka að tryggja afhendingaröryggi. Það hefur náttúrlega víða verið sýnt fram á það í rannsóknum erlendis að það er mjög sterk fylgni milli lífsgæða og raforkunotkunar, það getur auðvitað líka átt sér stað innan lands. Hér erum við með spurningu um lífsgæði og um að fólk hafi raunverulegt val um hvar það vilji búa. — Takk fyrir þessa mikilvægu umræðu.