Raforkuöryggi á Vestfjörðum.
Frú forseti. Aftur vil ég þakka fyrir þessa fínu umræðu hérna í dag. Framan af, eins og ég skil þetta, voru forsendur útreikninga þannig að útreikningar gengu út á það að Hvalárvirkjun gæti rekið kerfið á Vestfjörðum af því að það einangrast frá meginflutningskerfinu án þess að til truflunar kæmi á afhendingu raforku. Og já, eins og hv. þm. Guðlaugur Þór Þórðarson kom inn á áðan þarf auðvitað að klára veginn á Ströndum, ekki spurning. Af hverju er það ekki löngu búið? Eins og ég kom inn á áðan hefur hins vegar óvissa ríkt um virkjun Hvalár og aðra mögulega kosti og því hefur verið talið nauðsynlegt að koma á öflugri hringtengingu óháð því hvort af virkjun Hvalár verður eða ekki. Ástandið er nefnilega alveg hrikalegt. Vegna fyrirvaralausra bilana og viðhalds á flutningskerfi raforku á Vestfjörðum getur brennsla á dísilolíu í varaaflsstöðvum og olíukötlum hæglega numið hundruðum tonna á ári. Það er ekki gott. Alvarleg bilun í flutningskerfi Vestfjarða sem varir dögum saman getur margfaldað þessar tölur og það er náttúrlega heldur ekki gott. Tíðar rafmagnstruflanir eru mjög dýrar og standa bæði vexti og rekstri atvinnulífs fyrir þrifum. Þetta er gríðarlega mikilvægt mál. Fyrirtæki á Vestfjörðum þurfa reglulega að kljást við spennuflökt og útslátt. Spennuflökt veldur eðlilega umtalsverðu tjóni á viðkvæmum tölvustýrðum vélum og flestum tölvubúnaði. Það er rosalega kostnaðarsamt.
Síðan vil ég bara vekja athygli á því að fyrir þessu þingi liggur tillaga um breytingu á þingsályktun um áætlun um vernd og orkunýtingu landsvæða og hluti þeirrar tillögu skiptir Vestfirði gríðarlega miklu máli og myndi auka raforkuöryggi ef af yrði. En þar eru einmitt lagðir til tveir kostir í nýtingu á Vestfjörðum. Ég vil bara enda þetta innlegg hérna á því að segja að veruleg aukning á raforkuframleiðslu innan Vestfjarða gæti verið sú lausn sem heggur á þennan hnút en óvissa ríkir um hvort virkjunarkostir Vestfirðinga verði nýttir.
